Van mensen en het heden dat nu al voorbij is

Ik kan wonen in gedachten
in verhalen kan ik dwalen
de boeken die op mij wachten
kunnen een gesprek bepalen

op de terugweg van mijn tocht
vind ik steeds meer een verleden
elk geschrift waarin ik zocht
speelt immers nimmer in het heden

ik vroeg naar vroeger aan de Tijd
maar raakte toen de weg wat kwijt
toen hij zei: “Dan wat?”

de inkt is nog niet droog
of de boodschapper schrijft een nieuw betoog
voor het vullen van een gat

Wim van den Hoonaard, mei 2023