Wim van den Hoonaard

Op de horizon
rolt de stip op tot sneeuwbal
en komt op mij af

(haiku)

Wim van den Hoonaard, maart 2024

Sloom sloop ik snikkend door de regen
grimlachend hopend op, snakkend naar zegen
als een slak
slijmerig voortgedreven
boven ondoorgrondelijke wegen
op een tak totdat-ie
brak

(t.g.v. de 130e sterfdag van Piet Paaltjes)

Wim van den Hoonaard, februari 2024

Ik zit alleen in een kasteel in een zaal, raamloos
aan een tafel met een vel papier en een potlood
moet ik hier wachten naamloos
op mijn naderende dood?

De deur is in het slot gevallen, er is geen sleutel
buiten dit kasteel hoor ik gekrakeel van het arm gepeupel
hun lotgevallen zijn de mijne
hoe kom ik met mijzelf in het reine?

Voor wie mij uit Droomoord terug komt halen
is dit wat ik dan nalaat:
het zijn mijn initialen
Liefde Wint van de Haat
het is geen droom, het is een daad

Wim van den Hoonaard, januari 2024

Weten wie schreef dit gedicht
licht of van wat meer gewicht,
Robot is de naam
ijdelheid of faam
maken plaats voor het bericht

(kwintijn)
(tjaforisme: Poëzie is zingeving)

Wim van den Hoonaard, december 2023

Gemeenschap!
Wij eren vandaag Guido Gezelle
wellicht was God zijn enige echte metgezelle
wanneer hij een uitweg zocht op het papier
maar wie interesseert dat nu nog een zier?

Wim van den Hoonaard, november 2023

Voordat nieuw stof erop is neegedaald
nadat de laatste poetsvrouw is betaald
wacht de koperopkoper in de zaal
op het een-maal andermaal
bij de staartklok, het melkjuk
en de tuba van de fanfare
schat hij snel de juiste waarde
als tenslotte de stotteraar zijn hamer
laat vallen en spreekt over meta-taal
is het laatste bod gevallen
en sluit de veiling van de opkamer

Wim van den Hoonaard, oktober 2023

Niemand stelt een vraag
totdat iemand stelt een vraag

waarop niemand antwoordt
tenzij iemand antwoordt

maar wat niemand hoort
behalve wanneer iemand
hoort vraagt het voort

(enzovoort)

Tjaforisme: Als iedereen iemand kent die niemand kent
Dan kent niemand iemand die iedereen kent

Wim van den Hoonaard, juli 2023

Als we alle ketenen verbreken
is elke kans op samenkomst verkeken

When we brake every chain
We never can be together again

(tjaforismen)

Wim van den Hoonaard, 27 juni 2023

(nieuwe versie)

Alsof een glas werd leeg gedronken
ligt de rivier in droge droom
te wachten op hernieuwde stroom
waarbij elk drinklied heeft geklonken

te diep in ’t glas gekeken
komt wellicht ook hier de kater later
wanneer de bedding zonder water
geen waan maar waarheid is gebleken

deze rivier die haar zo fijn besnaarde
is dan een open wond in onze moeder aarde
les toch haar dorst o Bacchus!

dan klinkt weer het gefiddel
als wij met ons geestverzuimend middel
proosten op het leven Lachus!

Wim van den Hoonaard, mei 2023

Ik kan wonen in gedachten
in verhalen kan ik dwalen
de boeken die op mij wachten
kunnen een gesprek bepalen

op de terugweg van mijn tocht
vind ik steeds meer een verleden
elk geschrift waarin ik zocht
speelt immers nimmer in het heden

ik vroeg naar vroeger aan de Tijd
maar raakte toen de weg wat kwijt
toen hij zei: “Dan wat?”

de inkt is nog niet droog
of de boodschapper schrijft een nieuw betoog
voor het vullen van een gat

Wim van den Hoonaard, mei 2023