Wim van den Hoonaard

Oneindig traag door laagland gaan
met elk ogenblik als metgezel
het verdwijnpunt dat verschuift
waardoor elk begin wordt weggewuifd

dankbaarheid voor een helpende hand
een overlijdensadvertentie in een krant
een weggewaaide mandala getekend in het zand
de tijd wint met afstand

Wim van den Hoonaard, januari 2023

IJsselloop
Een Deventer deelnemer aan de IJsselloop
werd aan een blind klasgenootje vastgeknoopt
zijn doel was de meet
als zij ook meedeed
zo ziet u : er is nog hoop

(n.a.v. verhaal in De Stentor, voorjaar 2022)

Zelfbeeld
Een rups op de Gorsselse heide
gedroeg zich veel te bescheiden
haar beeld van zichzelf
dat was maar de helft
totdat zij haar vleugels kon spreiden

Eend/tje
Een eendje zwom eens naar Den Nul
zich wegcijferen vond -ie maar flauwekul
hij gaf zijn nieuwe bestaan
een tien als een zwaan
en gaf het sprookje een krul

Leefwereld
Een oude-van-dagen in Eefde
vond dat-ie zo weinig beleefde
opeens klonk een gil
en toen was het stil,
de wereldvrede waar hij naar streefde

Wim van den Hoonaard, december 2022

In den beginne
was er de nacht
en werd het mededogend licht tot ons gebracht

later gaven helderzienden
ons het menselijk lot dat wij verdienden
Voltaires voltage met de Verlichting
schiep wel een zeker verplichting

De buitenkant der bouwsels aan de duisternis ontrukken,
zou dat met onze onderbelichte binnenkant ook lukken?

O laat de nacht de nacht en de dag de dag weer zijn
Vooral voor denkers en dichters………..Rijs en schijn!

Wim van den Hoonaard, 25 november 2022

Een oude barbier uit Abcoude,
na ’t kuieren meestal verkouden,
kreeg voor snot in zijn baard
op zijn bascule vergaard
als straf baard eraf voor gelfraude

(limerick)

Wim van den Hoonaard, oktober 2022

Je hoeft geen koningin of godin te zijn
of een recordhoudster op de finishlijn
een denker of dichter van het moederland
vaak in het nieuws en in de krant
een manager met officiële macht
of een verzetsvrouw vooraf niet verwacht
geen vrouw als eerste violiste
of solitaire topsoliste

jij won toch ook menig gevecht
en hebt veel hobbels zelf geslecht

Wim van den Hoonaard, donderdagmiddag 8 september 2022

Er was eens een huis
waar ik de liefde leerde
zonder achteruitgang
zodat het ‘m niet smeerde

Na allerlei verhuizingen
besefte ik het pas:
al wat in mij is voorbijgegaan
steeds verder van hoe warm het was

Wim van den Hoonaard, augustus 2022

Is het de woordwaarde van laatste woorden
of de meerwaarde van bloemen in koren?
Ergens zwerft een onvoltooid gedicht
en laten vogels nog wat bluenotes horen

(nav het overlijden van Remco Campert)

Wim van den Hoonaard, 7 juli 2022

Ik kom graag op verhaal
als de dorst naar boven welt
En laaf mij aan ons soort van taal
zolang jij maar vertelt

Als ik zelf weer eens dorst
aandacht te vragen bij wie luistert
Dan voel ik kloppen in mijn borst,
hoop niet te tasten in het duister

Schulpbehoevend ben ik geregeld
Maar mijn deur is niet verzegeld
Wanneer kom je op bezoek
Of zit je liever met een boek… in een hoek

Denkend aan drinken wil ik dorstlessen,
Gelokt door de geestesgesteldheid in goedgevulde flessen

Wim van den Hoonaard, 23-06-2022

Aan het einde van de tunnel licht
naarmate de tijd het zwaarder wegen
sinds een ontmoeting op hoop van zegen
Aan een toevalstreffer toegedicht

Aantrekkingskracht kan niet zonder zwaartekracht
net zomin als vreugde zich soms vermengt met pijn
kan de laatste de eerste zijn
niet zelden onverwacht

Wim van den Hoonaard, 29 mei 2022

Tegenpolentrek.
Vogels nemen poolshoogte.
Toch is-ie niet plat.

(haiku)

Wim v.d. Hoonaard, 18 maart 2022