Violet Asseruit Mane

‘t Was avond en we kuierden wat rond
Op het bruggetje hielden we even stil
Want er dobberde een zwaan in rondte
Nieuwsgierig zwom hij naar ons toe
Was het een mannetje of vrouwtje?
Zichtbaar een mannetje met machogedrag
Hij toonde trots een stoere houding
Daaropvolgend verhief hij zijn nek
En legde er een mooie kronkel in
Hij blies en siste dat het een lieve lust was
Het was een prachtig staaltje kijkgenot
Plots moest hij zijn stoere houding laten varen
Want hij moest ontzettend hard kuchen
We zeiden: Heeft de zwaan corona ?
Gelukkig was de afstand ruim voldoende
Wij, op de brug en de zwaan in het water
Besmettingsgevaar was te verwaarlozen
Bij het weggaan sprak ik de woorden:
‘Voortaan in je elleboog kuchen’
Dag zwaan !

Violet Asseruit Mane

Je gedachten zo zuiver,
Ze gleden vloeiend weg.

Bekwaam je taak bereikt.
Je geleerde lessen volbracht.
Parelse wijsheden verworven.

Je Ziel, drenkt in zuiver licht.
en duisternis raakt sleets.

Samsara.
Eeuwigdurend,
Kringloop transformaties.
Rad van Wedergeboorten.

Het is jou alomvattend moment,
waar je naar toe hebt geleefd.

Vervolmaking is nu je geschenk.

Violet Asseruit Mane – Dory de Joode

Eeuwige romanticus die ik ben.
Met een glimlach rond mijn mond.
Nooit raak je uit mijn gedachten.
Ik sta gewis in jouw ankergrond,
als ik denk aan onze pure liefde
en weet, waar jij zult wachten.
Vergenoegd over het weerzien.
Ons beekje kabbelt nog altijd voort.

Violet Asseruit Mane

In jouw handen,
is daar geluk.
Pijn doet branden
mijn Ziel is stuk.
Als drijfnaad
kabbel ik vooruit,
jij kiert paraat,
‘t siddert door m’n huid.
Wil mijzelf leiden,
voel me onvrij.
Vrouw gaat wijden,
meert aan bij doodtij.
Eenmaal aangekomen
zal ik je tegenkomen.

Violet Asseruit Mane

Station Deventer werd omgeroepen en ik stapte uit.
Al dansend in de zwoele zon verliet ik het station.
Jij had vaak over de Brink en Waag gesproken.
De Waag, zag hem uit het lood geslagen staan.
Voelde mij plots licht in het hoofd en werd mee-
gezogen in een carrousel en hoorde luid zingen:

Kinderen een kwartje
stap maar in, kies maar uit

Alles draaide en het hele Universum flitste voorbij.
Een déjà vu passeerde de revue, mijn ogen tuurde.
Vlinders dwarrelden door mijn verwarring heen.
Jij stond er niet, waar was je naar toe, omdat
ik je gisteren miste, vandaag alleen en jij ver weg.
Nu ben jij een held die aan de hemelkoepel staat.

Violet Asseruit Mane