Tinus Derks

Marquise, si mon visage
a quelque traits un peu vieux,
souvenez-vous qu’a mon âge
vous ne vaudrez guère mieux.

 Le temps au plus belles choses
se plaît a faire un affront :
et saura faner vos roses
comme il a ridé mon front.
 
Le même cours des planètes
règle nos jours et nos nuits :
on m’a vu ce que vous êtes ;
vous serez ce que je suis.
  
Peut-être que je serai vieille,
Répond Marquise, cependant
J’ai vingt-six ans, mon vieux Corneille,
et je t’emmerde en attendant.

Pierre Corneille / Tristan Bernard

Marquise

Marquise, al zijn de trekken
In mijn gelaat wel wat oud,
Besef dat jij je schoonheid
Ook niet jarenlang behoudt.

De tijd dwingt al wat schoon is
Zonder pardon tot verval.
Verdord maakt hij jouw rozen,
Mijn groeven zonder tal.

De ommegang der planeten
Bestiert de mens elk ogenblik.
Ooit was ik zoals jij nu,
Eens zul jij zijn als ik.

Ik zal misschien wel ooit oud zijn,
Antwoordt Marquise zonder spijt,
‘k Ben twintig jaar, waarde Corneille,
Aan jou heb ik jaren nog schijt.

Vertaling: Tinus Derks

Tout s’exp[lique
La femme du coiffeur moest in Laren
De dag na haar huwelijk baren.
Son père en émoi
ne comprenait pas,
maar schoonzoon kon dat wel verklaren.

Haagse Bluf
Een paardenkoper vol Haags vuur
bereed een paard met rijwielstuur.
En ter verschoning
hing in zijn woning
een paardenhoofdstel aan de muur.

Geldnoot
Een bankman is te Lelieveld
betrapt bij ’t tellen van baar geld.
Zo’n droevige case
bevestigt de vrees
van bankman die is uitgeteld.

Bathmense Blijdschap
Een potloodventer joeg in Battem
met wellust uit het schone Hattem
vier vrouwen, nee vijf
de schrik op het lijf
Maar zelf vond hij dat pas van dattum.

Tinus Derks, december 2022

Na een jenevertje of tien
schept hij in dronken dromen
naast hemel, aarde, oceaan,
zichzelf een onderkomen,

waar jajem uit de kraan komt,
elk ego groot kan groeien.
Na nog een pikketanissie
ziet hij zijn zelfbeeld bloeien,

bereikt het toppunt van zijn roes
kan dan slechts Engels spreken,
richt beide ogen naar de zon
om tot zichzelf te smeken:

Let there be night.
and human right.
But first of all,
please cola-light.

Tinus Derks, november 2022

In het praathuis van de Bataafse Monarchie
zijn kwesties niet alleen ingewikkeld, maar
ook complex, praten de praters naar eigen
zeggen, al polderend rond de keukentafel,

recht door zee. Daar worden perspectieven
belicht en geboden, andere accenten gelegd,
geitenpaadjes gevonden, strepen in het zand
getrokken, stippen aan de horizon gezet,

ideologische veren afgeschud, messen in
ruggen gestoken en tribunalen aangekondigd.
Daar scheiden de wegen of toch niet of is er
licht aan het eind van de tunnel, wordt aan

knoppen gedraaid, over eigen schaduwen
heen gesprongen, iets over de schutting
gegooid, het monster in de bek gekeken of
het geheugen lukraak op non-actief gezet.

Tinus Derks, oktober 2022

te warm om te zitten
te heet om te staan
te warm om te blijven
maar ook om te gaan

te heet om te praten
voor Jan en Piet en Klaas
dus staakten die makkers
hun wilde geraas

te heet voor complotten
te warm voor gebed
te warm om te chillen
maar ook voor een chat

te warm voor de koning
en voor zijn gezin
het koninkrijk beefde
van ’t eind het begin

te warm om te huilen
te warm voor de pijn
geen mens was in staat om
verschillig te zijn

voor wind en voor regen
was hitte te heet
poëten bewaakten
hun ziel en hun leed

te warm om te minnen
te heet voor een kus
te warm voor de liefde
zo warm was het dus

————————-

in hittegolf leven
vol kommer en kwel
is hard te verduren
maar slechts bagatel
zo heet zijn de tropen
nog heter de hel

Tinus Derks, augustus 2022