Marianne Sorgedragen – Van Halewijn

Uit het leven gegrepen
zomaar op straat

Kinderen huppelen springen,
gevluchten zingen
zacht of luider met elkaar
liedjes in hun eigen taal,
de jongeling fluit gedurfd en
de puber giechelt bleu terug
de mannen sjouwen
net als de vrouwen,
overal pissende honden
katten hollen ongebonden

alle bejaarden
gaan trager of
worden geschoven,
hun grijze ogen
kijken en zien
in het verschiet,
zij weten
het is maar voor even –
iedereen loopt en gaat
een doodlopende straat.


Op straat stond geschreven
Wie dit leest is gek
en ik . . . ik schrok
ik had het gelezen!

Marianne H.B.
Augustus 2021

Wereldbranden, tornado’s en
grootscheepse overstromingen
slachtoffers radeloos en
onherstelbare schade

en ik?

Ik doe zorgvuldig
plastic afval
leeg glas en
oud papier weg
alles in een eigen
aparte container
geld stort ik in
een noodfonds

Maar
waar moet
mijn zegenbede heen?

Marianne H.B., 21/22 juli 2021 Schalkhaar

Gevangen in mijzelf
probeerde ik toch
een blik te werpen
op mijn naaste omgeving,
raakte verstrikt in
mijn eigen navelknoop
centrum van mijn ikbesef
en werd opnieuw geboren,
toch weer dezelfde
Ik moet mijzelf vergeven
staat onderhuids geschreven.

Marianne H.B.

Als hij aanklopt
op mijn venster
in het duister
ongenood en
onverhoeds

laat mij zien
onder zijn zwarte,
mijn witte huid
evenveel kwaad en
evenveel goed

laat mij niet bang
zijn voor mijzelf
de onbekende
maar een mens zien
en opendoen

Marianne Sorgedrager-van Halewijn

Hij hoorde bij het gilde van Fijn Draadwerk
presteerde wereldwijd op grote schaal en was
verheven tot erelid van Liga Bureaucraten

Maar op een schaduwdag bewoog hij trager
alsof beland in kleefstof, hij worstelde maar vond
geen uitweg ondanks zijn scherp verstand

Pas toen kwam hij tot inkeer en merkte dat
hij als eigen prooi verstrikt zat in zijn zelf geweven web –
ontward herschiep hij het tot een Menswaardig Net.

Marianne Sorgedrager-van Halewijn