Maarten Douwe Bredero

oude verzen wederom tot bloei
liefde voor taal reikt verder terug
bloemen
welke nimmer verwelken

vinnige repliek uit diepe zuiden
op afstand lomp scherp in vizier
toch
elke schets kon overal luiden

stond nederneigend tijdens betoog
wendende zinnen gevat in vlam
zo
gaf hij te horen ten eigen groei

Maarten Douwe Bredero

Dan zal
toch nog
hetgeen verscheen

na louter vertrouwen
langzaam aan
in sex betrekken

Door voor
het geile geld

keer op keer
met liefs te vernielen

Maarten Douwe Bredero

Beperk je tot dat ene

welke telkens voor je vervliegt
Ongrijpbaar
hoewel immer in verschiet

Zoek niet langer
buiten de klank
of kleurschakering
in elk licht
Ondeelbaar
zonder een ander

Loop recht naar het wezen
met geur en smaak voor twee
Alleen dan weet je weer

om wat je geeft

Maarten Douwe Bredero

taking my changes
on this special occasion
sensed again a throbbing search
the old conquering sensation

so joyful how interaction can easily evolve
despite both foreign and coming from far
must be a similar look on how to live
plus savoring meals puts doors ajar

drained again yet unexpectedly wanted
as waited upon in this brand new city
charming respect without any pity

a pulsing Latin day with dance and life music
our attraction took a natural and even course
hands and no lights you allowed me yours

Maarten Douwe Bredero

In welke taal
jij ook schrijft
weet ik zowaar
de wens daartoe
en als ik twijfel
ben ik verheugd
omdat de vraag
daarmee open blijft

Met welke klank
jij toch spreekt
herken ik meteen
de streek op aarde
en daar mijn geheugen
langer wordt
heeft het nu
nooit voor niets gesmeekt

Door welk woord
jij mij raakt
begrijp ik altijd
pas weer in stilte
en zo ontstaat
iets onvermoeds
wat nieuwe betekenis
mogelijk maakt

Maarten Douwe Bredero