Maarten Douwe Bredero

op materie ligt mijn focus
omdat gevoel me weinig zegt
weet liever hoe iets werkt
al vind je me zo Square

op zich ben ik behulpzaam
geef echt wel om de ander
maar Plan liever verder
dan kletsen om contact

op mijn manier doe ik sociaal
maskeer daarmee een wens
verbloem zo mensaversie
en hoop dat men dit pikt

op de huid is niets voor mij
maar wellicht zal op termijn
aanraking gelijkelijk opgaan
in de wil te doorgronden

Op een dag

Maarten Douwe Bredero, maart 2024

In de glinstering van het kaarslicht,
dat dadelijk doven zal: ligt die
eeuwige overgang besloten
van watermassa naar ijle lucht

van gevoel naar alwetendheid.
Waarin je moet vertrouwen dat,
jouw kronkelende tocht plots
verandert in een breed spectrum
zonder vooringenomen doel

Zonder eerdere vrees en reserve
glijd je over dit vlies. Tussen twee werelden
besef je dat immanent; transcendent
slechts bespiegeling van genot kan zijn

en zal de komende tijd je doen vergeten
waar het geschrevene vóór is geweest

Maarten Douwe Bredero, januari 2024

Fietsend over de Weesperzijde
mijmer ik over mijn levenslied
Trok eerst in Deventer ten strijde
maar nu als stad toch weer in beide
Hoop op nog zoveel in het verschiet

Maarten Douwe Bredero, december 2023

Een ritueel is niets anders dan het begeleiden van een reeks

het gunnen van een vista op de cadans van schuivende gordijnen
met de opening uiterst smal bij de geboorte van het kind

een lichtstrook die zich verbreedt in een moment dat verbindt
als delende verzamelingen van universeel contrast
bij vereniging van geliefden om zo nieuw leven aan te gaan

om naderhand toch weer te sluiten tot een smalle baan
het duister toe te laten tijdens het mysterie van verdwijnen

Een cyclus die zich herhaalt in wiegen van smal naar breed

Maarten Douwe Bredero, september 2023

In de bocht van de Amstel
waar eens het uitschot schuilde
tussen resten van een gasfabriek
sta ik nog als hoge toren

met mijn tienhoekige kop
ver boven het maaiveld stekend
en al het water dat ik droeg
is allang vervloeid en verdampt

toen na mij die tweede kolos kwam
om in tinkleurige verschijning
als prelude voor een nieuwe wijk
wederom water te beheren

al voedend deze bomen in
het jonge park aan mijn voeten
waar bewoners uit de buurt
in rust en schaduw genieten

van een verkoelende lucht die
tussen blad drijft en kruinen
zachtjes doet ruizen of stemmen
verder draagt, zo midden in de stad

vol klank tussen Urban Blocks
waarin vele mensen nu wonen
achter gevels van steen en kristal
en dezelfde zuurstof delen

zodat gas, vloeistof en materie
in welke volgorde dan ook
de verbinding aan blijven gaan
telkens weer met elkaar, voor

talloos bezoek in hoge hotels
rollend over vers plaveisel
haaks richting het oude spoor
via een sierlijk gebogen brug

over een vaart met fikse schepen
traag varend en volgeladen
naar een kade met overslag
voor spul om mee te bouwen.

Een roos, een toast voor mijn kwartier
met tien jaar nog maar net begonnen
met mij als baken van ruim honderd
benieuwd naar wat komen gaat

Maarten Douwe Bredero, augustus 2023