Wie o wie?

Nee ik heb jou niet zomaar verlaten
mijn nieuwsgierigheid kreeg overhand
nu voel ik me door angst overmand
besef, ik zal hier het leven laten

waarom ik in diepe droefheid verzink?
ogen vol, zilte, biggelende tranen
ik in mijn wanhoop haast verdrink
niet bij machte mezelf te vermanen

ik ween om jou mijn lief, jij die ik nu al, vreselijk mis
je nooit weerzien zal, dat breekt mijn gemoed
je smaak, zo heerlijk en zo zoet
die mijn verlangen stilt, diepe hunkering ervaar ik,

ik dorst naar jou en schreeuw het uit,
zonder gene, voor wie zou ik me schamen?
Hoe kan ik nu dichten? Ik spring overeind,
niet in staat, iets zinnigs uit te kramen

Ik denk weer aan jou lief, die buiten op me wacht
die weet, hoezeer ik naar jou smacht
Ach was jij maar hier, kon ik maar kanen
als straks de nacht valt. Wie eet mijn bananen?

Lucy Kortram, januari 2024