Lies Prins

Liefhebben
en in de verte oorlog
Lente, licht en leven
haat en dood
hoe die gespletenheid te helen?

De Avondshow met Lubach
geeft lucht en het ontroert me:
mensen van rond de veertig
begaan met de ellende
belichten die met humor.

Ruzie met mijn geliefde
hij vond dat het niet kon.
De muziek bij Podium Witteman,
alhoewel geen oplossing …..
dat was ik met hem eens.

Lies Prins

De zevende trap bestegen
vond ik de hemel leeg
Petrus bij een kopje thee
leefde met me mee:
pas volgende week
was er weer dichterscafé

Lies Prins

ik slinger me in bochten
voor het plezier van slingeren in bochten
ik stroom
met de stroom
ik glinster in golfjes
krinkel in kolkjes
bespring de vistrap
in spattende druppels
ik kriebel het kroos
en plaag de waterplanten
ik spiegel de wolken
voor het plezier van spiegelen van wolken
bij heldere lucht
toon ik mijn diepte
mijn donkere diepte

Lies Prins

Dag mussen,
zijn jullie er ook weer,
zegt ze iedere ochtend
naar buiten kijkend,
zorgeloos moment
op de nog jonge dag,
de angsten van de nacht
in slaap gevallen.
De stilte om haar heen
heet nu nog rust,
maar als het schemert
eenzaamheid.

Lies Prins

Ik geniet van ruim en vrij
op het pad langs de rivier.
De ganzen hebben me doorgelaten,
ik moest er wel even om vragen.

Een groepje tegenliggert mij,
vier mensen met een kinderwagen.
De ruimte houdt niet over hier.
Ze hebben mij niet in de gaten?

Het vraagteken groeit in de lucht.
Op anderhalve meter stokt mijn pas,
niemand doet een stap opzij.
Onzichtbaar schuin ik door het gras.

Het water klotst tegen de keien,
een dijk van onverschilligheid.
Ik droom mij op een ganzenvlucht
naar zorgelozer tijden.

Lies Prins, oktober 2021