José Hattink

je had op maandag je kaartclub
bostonneren met je 3 maten
Jo, Jans en Bennie

kaarten werden geschud en gedeeld
8 kijkers flitsen heen en weer
de rekenkamer begon te werken
stemmen speelden een toontje hoger
vuisten sloegen deuken in het blad
vrouwen, boeren en  azen bevolkten de tafel
en centen werden op een hoop geschoven

binnen ontstond een rookgordijn
van Velasques bolknakken
op de verwarming lag een natte spons
de asbak puilde uit, de bandjes waren voor mij
ik zorgde voor  koffie en brandewijn

de klok tikte voort, niemand zei ga naar bed
mijn ogen prikten,
lucifersstokjes hielden ze niet open
maar  ik, ik voelde me de Koning te rijk
een halve eeuw geleden

Annie, mijn moeder
had haar eigen “harten 5”
op maandagavond

het plakboek zit barstensvol
met goudomrande sigarenbandjes
Uiltje, Hofnar, Agio en Willem 11
En Velasques waakt op zolder over mijn schat

José Hattink-Blom

de nieuwe blaadjes
aan de berk, lichtgroen en zacht 
nog ongeschonden

ze bedekken de
takken met groenboeketjes
licht schijnt erdoor

regendruppeltjes
vallen neer op de takken
de takjes buigen

zwiepen heen en weer
geven de regendruppels
aan moeder aarde

José Hattink Blom

*Geïnspireerd op de vetgedrukte tekst

ijzige stilte
de vorst bevriest
z’n onderdanen      

ze zitten ver weg
daar beneden
geheel ontevreden

de zon schrijd, schoorvoetend
naar de onderdanen
en ontdooit ze

zet ze op een rijtje
het lijkt een eitje
de afstand is te groot

de onderdanen schokken
komen…. niet in beweging
een stap te ver

José Hattink-Blom

ruisende stoffen
de wind heeft  bloemenvleugels
ver ga je omhoog

José Hattink-Blom

daar lig je dan onder (de) wereld
waarop je leven zich heeft afgespeeld
kriebelende herinneringen koester je
ze worden  waziger
je bril beslaat
de tijd kun je niet meer zien
morgen misschien

daar lig je dan op wereld niveau
duizenden as kristallen op aarde, op zee
dragen herinneringen mee
zoveel pluimage
om mee te delen
of om mee te helen
morgen misschien

José hattink