Jet Rotmans

het enige wat overblijft
een spoortje is
een drupje van verlangen
als je niet meer wilt huilen
om vocht te sparen
het reservoir leeg is
de grond kraakt
en scheurt
het smachten rest
je schaduw zoekt
om
minder te verdampen

wacht daar
op de regen
en op jou
om de dorst te lessen

Jet Rotmans, juni 2022

je heette mr van
je was mijn eerste
ik zoende je in de bezetting
op de tiende verdieping
we deden t pas thuis
toch niet in de blauwe slaapzak
mijn enige bezit
toen ik begon met een groen geverfd sinaasappel kistje
en een affiche van dali
op de harde grond van de tiende verdieping
de strijd was de bodem
niet zoveel collegegeld
we waren voorbereid
om het nieuws te woord te staan
in navolging
van de gu
gingen wij ook plat
staken
de liefde wandelde er door heen

Jet Rotmans, mei 2022

als t regent
de blubber in de wei staat
je nog net droge voeten hebt
zou je graag een boom willen
opzetten
zo’n binnen boom
zonder blaadjes
een goed onderwerp
waar iedereen wat
van vindt
midden in de kamer aan de tafel
over het klimaat bijvoorbeeld
waar veel jaarringen
al wat mee gebeurd
jij vindt dat er iets moet gebeuren
ik denk daar heel anders over
jij ziet de boom allang zijn blaadjes
verliezen
zo bomen we door
totdat er geen boom
meer staat
we naar bed moeten

Jet Rotmans, februari 2022

ik ben zoveel anderen
als ik bij anderen ben
een maakt me een slettebak
twee maakt me een luisteraar
drie maakt me open over mezelf
vier een durfal
vijf een slechterik
zes een boos wicht
zeven een stomme doos
acht maakt me onconventioneel
negen maakt me betrouwbaar
tien een lieverd
elf zoekend
twaalf depressief of boos
dan rest mij de vraag
wie ben ik
ben ik de ander
spiegel of weerspiegel ik
ben ik wel iets
of ben je alleen dat
waar je heengaat
stof
ik weet t niet
wie ik ben
ik lijk genadeloos mezelf
oprecht en toch altijd geheim

Jet Rotmans