Jan van Laar

Ik heb mijn tuin verwaarloosd, daarom moet ik
nu, als ging het om een zelfbedachte straf,
mij in het zweet werken, totdat de rozenstruik
goedkeurend ruist nadat ik hem gesnoeid heb.
Dan loop ik naar de vaalt met zijn bedorven

geur en gier van verse mest, waaraan ik mij
zo erger dat ik – om me af te leiden- eerst
de namen van cyclamen opzeg en daarna mijn
aandacht richt op bleke lelies die wel kleurig
en veredeld zijn, maar door een witte schimmel

met de dood worden bedreigd. Nu verlang
ik naar een lied om weer tot rust te komen.
Omdat zelfs de zonnebloemen in mijn
tuin te stom zijn om ‘Frère Jacques’ te laten
horen, zing ik zélf maar wat:

‘Io vivat, io vivat, nostrorum sanitas!’

Jan van Laar, augustus 2023

Ik ken iemand die conventies haat. Hij is
de onwaarschijnlijkheid in eigen persoon.
Gespleten door zijn ongecensureerde
welsprekendheid verwart hij feit en

fictie met wederzijds gemak en met
de snelheid van een geslaagde nood-
landing. Zijn tempo is zo hoog dat hij
zijn eigen schaduw zonder moeite

inhaalt en die met zijn blote handen
lenig op z’n rug bindt. Zo schudt hij moge-
lijke achtervolgers van zich af en houdt

hij en passant de onverdeelde waarheid
op gepaste afstand. Pas dán kan hij
volmaakt genieten van z’n superioriteit

Jan van Laar, juli 2023

Motto:
Het geheim van leugens zit in de feiten.
(Rutger Kopland)

Steeds meer oudheid krijgen we erbij. Dat danken
wij vooral aan Jozua die al sinds mensenheugenis
zich bezighoudt met Jericho. In die stad plant hij
een palmboom waar een Palestijn in vluchten kan

wanneer dat nodig is. Buiten deze stad graaft hij
een put voor dorstige Samaritaanse vrouwen met
hun obligate emmers. Jozua heeft bovendien een
aanleg voor getallen: telt hij van één tot zeven,

dan vallen de muren van Jericho om,
met een kabaal dat doet denken aan het
muzikaal fortissimo van stomme films,
waarvoor zelfs trouwe bioscoopbezoekers

beide oren dicht doen. Jozua is ambtenaar, hij
werkt al jaren op het ministerie van de
verre oudheid. Wat hij in zijn vrije tijd doet –
niemand die het weet.

Jan van Laar, juni 2023

Vluchteling, pas op je tellen!

Als je een geschikte slaapplaats vindt,
zet dan je mobieltje uit, sluit vriendschap
met de waakhond en verken de vluchtroute.

Koester stilte,
zorg dat jij onzichtbaar bent,
vertrouw de grond waar
jij vannacht op slapen wilt,
je hebt geen andere keus.

De grond is goed voor jou
omdat hij zonder iets te vragen
zelfs een vluchteling wil dragen.

Ga nu slapen
zonder valse vogels in de lucht,
zonder bange ogen in de rug.

Jan van Laar, mei 2023

Wij hebben voor onszelf, als bruine bevers, laatst
een onderaardse gang gegraven met wat kamers
links en rechts. Het resultaat van dit project noemen
we De Burcht. De gang heeft een voordeur voor
algemeen gebruik, en een achterdeur voor de

zonaanbidders onder ons die zich niet bruin genoeg
vinden. De bevers van de tweede doelgroep kunnen
bovendien nog kiezen voor zwemmen in de
IJssel, óf op luie stoelen liggend loeren naar
aantrekkelijke bruinverbrande bevermeisjes uit

het Sallandse gebied. De belangstelling van het
publiek voor ons project is overweldigend sinds
wij op stormachtige dagen beide deuren openzetten
om de wind de kans te geven al het opgehoopte
stof en ander vuil de gang uit te blazen.

Jan van Laar, april 2023