Ger van Diepen

thuis -en ik wilde eruit
buiten mistte het dicht
maar ik wist
ik ken hier de weg

de mist bleek dikker dan gedacht
en niet goed opgelet
niet goed gekeken
betrad ik onbekend gebied

ik vond er nauwelijks nog een pad
dat deerde niet
want niemand miste mij
en ik alleen mezelf

in een moment met minder mist
liep iemand mij langszij
ik keek op, verrast, verward
kwam waarheid daar voorbij?

een schampere schater was mijn deel
ik ben er niet
je hebt me niet gezien

flarden ontnamen me het zicht
ik struikelde en fluisterde
het is niet echt

maar uit de mist
een stille stem
dat heb ik niet gezegd

terug naar huis
met groeiend besef
dat ik nooit ten volle ken

thuis -in de spiegel
mijn gehavend gezicht
ik keek
ik zag
ik ben

Ger van Diepen, juli 2021

geef mij de randen van de zomer
niet die intense hitte middenin
waarin iedere beweging wordt bestraft
met vochtplekken in knellende kleding
waarin alle actie wordt gesmoord
in de lome lethargie van
borrels, buurtbarbecues
en braderiemuziek op je balkon

geef mij het hoopvolle begin
met vroege vogelmorgens
en avonden die zich rekken
de lucht is bezwangerd
de verwachting bloeit
het sluimert, het prikkelt
iets groots gaat gebeuren
het is bijna tijd

geef mij het afscheid
met melancholie in milde zon
hak een weg door je tuin
eet van de vruchten
pak de koffers uit
de reis is gedaan
het avontuur voorbij
we zijn weer thuis

Ger van Diepen, juli 2021

Omdat zij wilde weten van goed en van kwaad
Moet zij nu in smart haar kinderen baren
Ieder paradijs kent zijn strijd en zijn prijs
En alle paradijzen gaan voorbij

Na de eerste hap kwam de schaamte en de spijt
Het wijzen met de vinger: niet ik, maar zij
Te laat, te laat, daar staat de engel met het zwaard
Hij verbrandt je als je blijft, dus je gaat

Ger van Diepen, juni 2021

Het begon met een vermoeden
Een rommelende donder in de verte
Toen wist je

Je wist
Er is geen schoonheid zonder prijs
Geest heerst niet over materie
Het land wil wetten en verboden
De mens wil beperking en
een aangeharkte achtertuin
Je wist het, haatte het
En wiste jezelf
in de schoot van een vrouw
Want je wist het
Je wist het

Ger van Diepen

Inktzwarte lijnen
Tegen koud blauw
Zwijgende knoppen
Aan kleumende takken

Ik zie door de bomen
Het bos geeft zich bloot
Vormen en vogels
Ik hoor de hoop

Hier is de ziel
Hier is het leven
Nakende waarheid
Hier draait het om

Ger van Diepen, maart 2021

Aan het laden...