Het laatste uur

Mijn leven flitst nu langs mij heen
Alvoor ik sterf denk ik nog heen en weer terug
Het klamme zweet op mijnen rug
Mijn hart is koud als steen

==

Wat zou ik mijn kindren nog moeten zeggen?
Is er nog iets uit te leggen?
Waarom ik zoop als een kanonnier?
Waarom zocht ik troost in wijn en bier…

==

Is er nog een geheime broer of zus
Verwekt door een ober in een zonnig oord?
Of is er nog een grote som geld
Waar niemand nog over heeft gehoord?

==

Maar nee ik sterf een arme dood
Mijn kinderen zijn stoer en groot
Zij kunnen ook prima verder zonder mij
Hun leven loopt geen averij

==

En al die bandoptredens ten spijt
Wat stelt het voor, bij ’t vergaan der tijd?
Het maakt niet uit wat een mens nog doet
Mijn schilderijen belanden waarschijnlijk bij Het Goed

==

Dus dochters: vrij tot het ochtendgloren
Schrijf tot er novelles zijn geboren
Werk en geniet van het goede leven
Ga niet voor een zesje maar voor minstens een zeven

==

Laat iedereen maar lullen en ga je eigen weg
En timmer op geheel eigen wijze aan de weg
Maak muziek waar je ziel en zaligheid in zit
Zodat iedereen zegt: dat is er één van Esther Smit

Esther Smit, januari 2024