Esther Smit

Je bent, waar je ook bent
Ik ben hier
Hier thuis
En ook weer niet

De stilte knaagt
Een gat in mijn hand
Nog een mooie broek, nieuw shirt
Bergen sierraden en schoenen, schoenen, schoenen
Een nieuwe ring met labradoriet!?
Een kast vol
verdriet

Toch hoef ik maar één keer
Eén vinger uit te steken
En je neemt de hele hand
Je bent er weer, voor even
Overruled, overmand

Je appt en belt, breken een lans?
De afstand is te snijden
Een omgekeerde paringsdans
Een transformatie. Stoelendans?
Een ander aan mijn zijde.

Nu ga ik voor de spiegel staan
En trek mijn mooiste kleding aan
Zodat iedereen mij ziet
Alleen jij
Jij bent er niet

Esther Smit, augustus 2023

Ik ga zo snel
Ik red me wel
Ik trap de wielen rond

De wind waait zacht
Mijn blonde haars
Die wappert in de zon

Ik heb de weg
Voor mij alleen
En komt er iemand aan
Dan moet ik van mijn moeder snel
De rechter kant op gaan

Maar wat is rechts?
En wat is links?
Dat ben ik echt vergeten
Maar als ik in het gras ga staan
Hoeft niemand dat te weten

Esther Smit, maart 2023

Er was eens een schimmel uit Vorden
Die nam met de Sint vele horden
Hij moest met de VUT
En voelde zich kut
Een schoorsteen-veeg-paard moest het worden…

Esther Smit, december 2022

Een nymfomaan type op de Platvoet
Die het – vreemd genoeg – graag in bad doet
Vermoorde een vent
En zei heel content
Het ging net zo fijn en het zat goed!

Geert Poorthuis (winnaar limerickavond Gulden Vat)

Ik hul mij in mijn winterkleed en voel meteen het winterleed
Dat klam en koud mijn huis betreedt, haar van haar warm onthaal ontdeed.

Ik kuier langs de winkels: zie, zo’n mantel heb ik niet
Maar door ’t regime dat niets ontziet, koop ik het droomstuk niet

De barbier passeer ik achteloos, mijn haartooi voos en achteloos
Met spelden opgestoken, en in mijn jas gedoken

Open ik de voordeur van mijn huis, waar ik rillend snel het aanrecht kuis
Ik stel maar uit en stel maar uit, maar kom er toch niet onderuit

De Greenchoice mail… open ik hem? Er werkt alleen crapuul
Die op mijn laatste geld uit zijn, zodat eindelijk de bascule

Uitslaat naar een vreemde kant, binnenkort haalt het nog de krant:
“Esther skipt een oude droom, geen passie meer voor groene stroom”

Want in dit koude kikkerland, zijn we na 100 jaar weer aanbeland
Bij armoe in een tochtig kot, geldzorgen vliegen naar je strot

Geen plaggenhut maar een keurig huis, de netheid op een rijtje
Ach had ik maar een kippenhok, dan kon ik toveren met een eitje.

Esther Smit, oktober 2022

Ik vlieg, ik vlucht, begin opnieuw
of kies het ruime sop
Ik vind mijn draai op de thermiek
en hijs de zeilen op

Men volgt mij bijna ademloos
En kijkt en kijkt en kijkt
Maar als puntje bij paaltje komt
Wil men iets wat kookt en wast en strijkt

Esther Smit, september 2022