Erika Visser

met mijn maatje

met mijn maatje valt niet te onderhandelen
over het verplichte dagelijkse wandelen
meneer wil eerst met de cabrio
voor een ritje door de regio

twee koekjes en hij springt in de blauwe cabriolet
met op zijn aristocratische kop een rode baret
voorin op pluche geniet hij als een kind
met zijn wilde haren in de wind

langs velden en wegen rijd ik hem als zijn escort
naar zijn favoriete landgoed Hackfort
zijn boswandeling is mijn gezondheidsverzekering

Erika Visser, oktober 2021

boven de nevelen

eenzaam
de wandelaar
boven de nevelen
met wandelstok in hand
op een ideaal uitkijkpunt terugkijkend
vanaf een donkere grillige rots op de voorgrond
over een zee van mist naar het gebergte op de achtergrond

imposant
de in de mist
gehulde bergtoppen
daar boven een wolkenband
doorbrekend licht in het vooruitzicht en
blik terug gezien op de rug van wandelaar
veraf en dichtbij lopen naadloos over in elkaar
enerzijds het gebergte anderzijds de gemoedstoestand

de eindeloze verte
en begrensde standplaats
duiden op de platonische dichotomie
tussen het aardse en verhevene – lichaam en ziel
de bergen de wolken en de wandelaar worden deel
van jezelf en je ziel en een weerspiegeling van emotie

Erika Visser

Der Wanderer über dem Nebelmeer (1817)
Caspar David Friedrich
olieverf op doek
95 x 75 cm