Anna Wiersma

Van kruin tot hiel
van hier tot gunter
en van de kust tot
in het bos.
Met regenjas
en zolen met profiel
een tas om op de rug
te dragen.
De stokken losjes
in de hand, zoals een
heer in vroeger dagen
de rotting zwierig voerde.
De naald van het kompas
slaat altijd uit
waar je ook gaat.
Van kruin tot hiel
met hart en hoofd en ziel
gaat daar de wandelaar,
alsof de wereld louter uit een
platgetreden kaart bestaat.

Anna Wiersma, oktober 2021

Er komt stilte in mijn hoofd,
en verschoten zwart
wanneer ik aan haar denk.
Als schim gaat zij door het dorp,
en roerloos zit ze in de bus.
Niemand die zij herkent, of groet.
Haar stem wordt niet gehoord.
Ze is al weg, omdat ze
levenslang, voor de familie
boete doet…

Anna Wiersma, augustus 2018

Er slapen meesterwerken
in het klavier.
Van Jazz tot Bach,
van Swing toto psalm
van ooit tot hier.
En in die stilte dragen ze geheimen.
Ook het papier waarop de noten
zichtbaar zijn, geeft nog niets prijs.
Onhoorbaar ruist een werk
met in mineur een wijs,
die in het oor blijft hangen.
Van jongs af aan, ken ik dat lied.
In een paar maten bruist het leven.
De tonen sterven ragfijn weg
als ik ze wil omarmen.
Een laatste hoge triller nog…
Zo klinkt verdriet.

Anna Wiersma

In deze herfst, kleurrijk en mooi
Vervallen mannen in sombere gedachten
over een ander schoon, dat sluimert
tussen de geslachten, in welk jaargetij
dan ook en treurig maken kan, of blij…

In deze herfst vallen de vrouwen
als bladeren van de bomen.
Want in geniep, reist nu een smerig
virus rond met griep, en laat niets heel
van welke opwindende gedachte
dan ook, alleen het spook
dat zich vermomt en opduikt
tussen witte wieven, gedijt.

In deze herfst, zijn ze gescheiden
de mannen en de vrouwen
gekweld door blues of griep.
Ach, leven zeker in september
is lijden, of maakt ziek.

Anna Wiersma

Je hebt iets grijs en glinsterends
iets jongs, toch ben je ouder dan je lijkt
Je kronkelt en je schittert van plezier
Zo slank ben je en dan weer uitgedijd
terwijl je moeiteloos langs uiterwaarden
glijdt en hier en daar een knipoog geeft
De bus rijdt door, je trekt je terug
ik zie het nest nog van de ooievaars
Dan ben je weg, ik kijk nog een keer om
en ben getroost, want ik weer kom
ben jij er altijd nog

Anna Wiersma