Anna Wiersma

Vandaag stond een persoon op ‘t spoor
En daardoor Rika kon ik langer naar je kijken
Vlak bij Eefde, voor de brug over het kanaal

Het sein is nu weer veilig, we rijden door
Dat dingen toch zo wezenlijk anders lijken
Zonder snelheid in het spel is wel banaal

Bazuinen vallen weg, een matig engelenkoor
Dooft uit, ik zal niet naar je wezen reiken
Bij zo lang samen, staat Piet Snot voor Paal

Anna Wiersma, februari 2024

Goudleer behang siert
Wanden waar de tijd aan kleeft
Een kaars driekwart verstookt
Een zwarte walm op vleugje tocht
Wat bracht mij hier
Zocht ik voor het verschiet
Of enkel het verleden
Het licht nu bijna op
Geeft laatste glinstering
Het zit erop, gegroet
Het is mooi geweest

Anna Wiersma, januari 2024

De symbalist zat op zijn kruk voor Albert Heijn
Ontlokte ijle tonen uit het instrument
Waar zouden wij zonder de muziek toch zijn
Tja, dan hadden wij nog altijd het quintijn
Het is maar waar je blij mee bent

Anna Wiersma, december 2023

Hem sprak de blomme een tale
Hij zag dat bladje
Op het water
Een rooze in de avond
Die avond
Een wezentje met zwart
Kabotseke op
Te Brugge of te Roeselare
Hij keek, verwonderde en sprak
Hij schreef
En leerde de pupillen
Over zijn God
Al zag hij in zijn geestesoog
Op zekere dag
Ook speels een zevenschot

Anna Wiersma, november 2023

Koper en in dit geval
Polygamie heeft een enorme
Vermenigvuldigingsfactor
We weten niet waar we
op uitkomen in deze formatie
En we zijn niet jong meer
Doch zolang we de trap
Nog opkunnen
Hoeven we niet aan scheiding
te denken of aan
Het bejaardentehuis
Dus leeftijd plus aantal
Plus koper geeft …
Hoezee!
Lang leven de grote getallen

Anna Wiersma, oktober 2023