Anna Wiersma

Geen lip zonder stift
Geen kind zonder vrouw
Geen sneeuw zonder val
Geen trap zonder lift
Geen jas zonder mouw
Geen tien zonder tal
Geen mug zonder zift
Geen degen zonder houw
Geen kikker zonder drift
Geen weef zonder getouw
Geen biljart zonder bal
Geen dichter zonder cafe

Anna Wiersma
18-1-2021

Het cafe-deurtje kraakte,
er scheen licht op de grond.
De gil die wij slaakten
toen een engel daar stond…
“Wie zoekt u”, vroeg Joseph.
“Een vrouw” zei de engel.
“Maar hoe is haar naam?
Zie je al die wijven uit het Oosten?
Geen beginnen meer aan”.
De hemelbode werd plechtig.
“Haar naam is Maria”.
Toen zei onze Joseph:
“Die komt hier niet meer,
want die kan niet schrijven”.

Anna Wiersma
18-1-2021

(vrij naar Guilliaume van der Graft)

Mooier valt het niet
te zeggen.
De dood, de dode
“onbereikbaar nabij”.
Troost, blind geloof …
Nee, stilte slechts als
antwoord op zijn vraag.
Geen twijfel laat het hem
dit keer.
Hij reikt naar God
als om verantwoording.
Katinka’s stem zoekt hij.
Een diepe zekerheid
schuilt nu, in de afwezigheid
van een respons.

Anna Wiersma
13-1-2021

om u te dichten
sloeg ik u lek
ik
         uw dichter
“want wat is anders
het bestaan-
fysieke pijn en vlezigheid
een ik-lichaam …”
een leven zonder stem
dicht ik u toe
om barrières te doorbreken
robotmachines voor de taal
om woorden af te schaven
u in het vers te vlijen
om als het kan
opnieuw te starten
met schone leien

Anna Wiersma
1-12-2020

Louis Couperus had makkelijk praten.
Maar dan moet er wel een dag zijn, natuurlijk.
En iets om te plukken, sprak de pessimist.
Zou je de nacht ook kunnen plukken?
Nachtbloemen?
Nachtvlinders wel, maar die zijn zo weg.
Louis Couperus had makkelijk schrijven.
Die schreef ze waar je bij stond.
Maar eens proberen, die pluk…
Ik denk niet meer aan spreekwoorden
ruk op naar buiten.
Maar het is donker, kijk een jonge vos!
Of zou het binnen moeten zijn?
Dan zie ik het opeens; een hele bos. 

Anna Wiersma
9-10-2020

Aan het laden...