Wim van den Hoonaard

Florence zeg mij wanneer de nachtegaal zingt
en of er vreugde of verdriet weerklinkt
wat heeft jou toch aan de zorg geringd;
je hart als reddingsboei opdat niemand…
verdrinkt?

Wim van den Hoonaard, Dag van de Zorg, mei 2020

O voordat, voordat ik dood zal zijn
fluister dan, fluister dan iets liefs
het hoeft niet groot, het kan ook klein
en nog zo’n tongzoen alsjeblieft

we vergeten dan de pijn
die het leven biedt
even nog gelukkig zijn
totdat jij mij hier niet meer ziet

(Een tamelijk late – vrije – reactie op J.H. Leopold: ‘O als ik dood, dood zal zijn’, 1912)

Wim van den Hoonaard, 27 april 2020.

Bij dit doorgangshuis naast kaal beton
vertrok die loc zonder pardon

dwarsliggers maken klachten
van eeuwig wachten ongegrond
dat de klok weer achter stond
en ik de fluit dus niet verstond

een station is meer
dan een perron

Wim van den Hoonaard

t.g.v. Station Deventer 100 jaar, 25 april 2020

De rivier vaak langsgegaan
en de stroming nagekeken
totdat een van ons bij ’t oversteken
d’ander oeverloos heeft stil doen staan

Wim van den Hoonaard,

in: ‘Dichter op de IJssel’, gedichtenbundel IJsselbiënnale 2017

I feel so rotten
I feel so bad
Queen Corona
She makes me mad
The creepiest queen
We ever had
Queen Corona
You rule so bad

Wim van den Hoonaard, 12+20 april 2020

Dat crocusjes,
blauwe druifjes
en ook narcissen
uitgebloeid raken
en langzaam
verdwijnen

dat kan ik nog hebben

maar vergeet-me-nietjes

nee

Wim van den Hoonaard,

vrij naar‘Jonge sla’ van Rutger Kopland

Heb ik jou niet gedragen
warmbloedig net als jij
de redenen nooit vragen
als dagen nachten zijn

in een waas ze zien creperen
zo hecht verbonden, ruiter, dier,
en maar doorgaan zonder keren
anders vallen ook wij hier

eens neemt Damocles dat zwaard
en het heft in eigen handen
waarna hij mij in volle vaart

met het bit tussen mijn tanden
berijdt als dienaar op zijn paard
om weer bij jou te landen

(Wim van den Hoonaard, 6-7 april 2020).

Spiegeltje spiegeltje
echoënd denken de
dichters in Deventer
bladspiegels vol

Deventer dichtvrienden
woordenschatplichtigen
aaien de dorstigen
over hun bol

(Wim v.d. Hoonaard 11 april 2019; ‘ollekebolleke’).

Daar staat u dan
Omdat u niet anders kan
Met uw eeuwige grijns
Mager met een zeis
Eenzaam uit te dagen

Dichters sluiten hun
Ogen om te denken en
Om te dromen en niet om
Dood te gaan

ik moet nog
boodschappen
doen

Wim van den Hoonaard

Een opkomende of
ondergaande zon
met haar constante
gasexplosies die
geruisloos voor ons
de lucht en het water
kleurt
verpulvert de illusie
dat het allemaal
voor niets is

ons vuur
vanbinnen brandt

Wim van den Hoonaard