Wim van den Hoonaard

Met hoofd en hand iets nieuws creëren
en lukt het niet, opnieuw proberen
voor met een boekje in een hoekje
en misschien een open doekje

En bent u ziende doof voor blinden
dan zal ik hierom geen doekje winden
immers íeders welbehagen
vraagt van u het voor te dragen

Tot in lengte van de dagen
in den hoge en alle lagen

Wim van den Hoonaard, 16 november 2021

ik liep eens langs
de waterkant en schreef
tijdelijk
in het
altijd
natte Noordzeestrand

Wim van den Hoonaard, oktober 2021

Met liefde had ik nog meer kunnen verzinnen
over het vlindereffect of vegetarische spinnen,
maar dat lijkt me nog beter dan de natuur ontsieren
met borden waarop “Hier zift men de muggen” of
“Hier neukt men de mieren”

Wim van den Hoonaard, 29 sept. 2021

(ter ere van de 400 geleden geboren Jean de la Fontaine)

Intussen, ergens in een dierenverblijf,
(de microfoon stond nog open…):

“Ik ben niet voor!”, riep een poes.
“En mij vinden ze vaak brutaal”, jankte een hond verongelijkt.
“En toch blijf ik bij mijn standpunt”, sprak een ezel vol overtuiging
“Van mij maakten ze een werkwoord”, klaagde een papegaai.
“Ik kom weleens uit een mouw”, mompelde een aap.
“Hallo, jong-en-lui!”, grapte een varken.
“Ben ik nou echt zo slim?”, vroeg een vos.
“Ik ben ook best wel sociaal hoor!”, opperde een rat.

Een muis hield zich stil.
Een olifant, die een dikke huid had, kon zich alles nog goed herinneren.

“Al ben ik nog zo bont, er zit altijd wel een vlekje aan, en dat is een waarheid,” zei een koe.
“Ik werd laatst nog gevangen door een koe”, mijmerde een haas.
“Wanneer mag ik nou es uit die kuil?”, siste een slang ongeduldig.
“Hoe lang duurt het nog?”, vroeg een slak aan een schildpad.
“Laatst werd er weer eentje óver mij getild”, memoreerde een paard.
.
“En jij mannetjeszeepaardje, hoe zit het met jou?”
“Ik draag bevruchte eitjes in mijn buik en laat nieuw leven geboren worden,” antwoordde een
mannetjeszeepaardje.

(Zoekt u zelf uw moraal in dit fabuleuze verhaal?)

Wim van den Hoonaard, sept. 2021

Hervonden
spijkers op ondergelopen
kleitablet
na Pluvius palimpsestisch
op plaveisel
geletterzet

Wim van den Hoonaard, augustus 2021

God heeft geen gezicht
wellicht
komt Hij tevoorschijn in een
gedicht

Wim van den Hoonaard, 29 juli 2021

(eventueel op de wijs van: “Make You Feel My Love” door Bob Dylan)

Ik zoek de woorden die je achterliet
die toebehoren aan een stil verdriet
achterstevoren leven kan ik niet –
ik kan niet terug naar jou

Gaandeweg leer ik de weggaanweg
die een ander met je gaat
gedeeld geluk en ook gedeelde pech –
en wat daar boven staat

Onlosmakelijk is elke tijd
verbonden met een soort afscheid
slechts een droom geeft mij nog wat respijt –
ik droom mij terug naar jou

“Quo Vadis” werd meermaals aan hem gevraagd
aan Damocles onder het zwaard
dat hij echter nimmer zelf draagt –
omdat de liefde ’t hem bespaart

Wim van den Hoonaard, Deventer, juni 2021

Een gat in de dijk –
om niet te verdrinken
een gat in de weg –
om niet te verzinken
een vers gegraven graf –
anders gaat het stinken

omdat een wond kan etteren
en een mond verketteren

hebben wij een gouden vogelkooi –
want het zingt zo mooi

Wim van den Hoonaard, 11 juni 2021

Ik vond eens een gedicht
de herkomst wordt nog onderzocht
zonder kloppen kwam het binnen
en bleef zitten in mijn hoofd
totdat ik het moest vertellen
tenminste dat vond ik

Wim van den Hoonaard, 13 mei 2021

10 jaar Deventer Dichterscafé

(op de wijs van “Happy Together” door The Turtles)

Er gaat geen dag voorbij dat ik niet denk
hoe wij meerstemmig zij aan zij steeds dichterbij
ons kunstje doen zo frank en vrij, de dorst voorbijj
in “Coffee Together”…

Nomadenvolk staat nooit vooraan
zo zal de poëzie blijven ontstaan
en voert de dorst de dichters aan
in “Coffee Together”…

Zonder blikken en blozen zal t verpozen wel gaan,
gedichten als excuus om in de spotlight te staan

Denk ik aan hier en nu, aan jou en mij,
dan is de tijd met taalgevoel een tijdverblijf,
de woorden gaan hier eigenwijs met ons op reis
in “Coffee Together”…

Zonder blikken en blozen zal ’t verpozen wel gaan,
gedichten als excuus om in de spotlight te staan

Iedereen met dorst heeft hier een streepje voor,
drempelvrees dat is bij ons niet nodig hoor!

In “Coffee Together”…
In “Coffee Together”…
Wij willen nu verder…
Zijn wij onze herder?

Wim van den Hoonaard, 11 april 2021