Violet Asseruit Mane

Voel, daar verwaait de zomer
Hier vindt men geen rust

Ariadne kust je aan het begin
Labyrint schuift omhoog

Loop, loop maar je ziet niets
Je ogen zijn toe en bent uitgeblust

Wat zal mij bewegen om te doen
Liever stilzitten en vermijden

Pijn is wat ik voel maar geen emotie
Brandt maar in mij, en zuivert mij

Geef mij die ene zomer terug
Ik laat mij niet meer afleiden.

Violet Asseruit Mane

Kolderiek en zot!
Kolderiek en zot!
Mannen met mutsen
Blèren slimme woorden
Wat zit er onder hun rok?

Kijk ik zie Pinokkio met
Lichaamsverbuigingen
En zijn cubiculier reist mee
Met jus in zijn sok.

Andersdenkende
Tegenstanders en heldin
Vrouw zonder aanrecht
Zij verwierf gelijkheid
Bepaalde lui waren contra

Zij laat zich niet kisten maar door
Onomstotelijkheid
En niet uit het lood geslagen
Noemt zij zich Dolle Mina.

Violet Asseruit Mane

Kruispunt.

Kijk, daar loopt zij op die éne weg.

Ontvloden en alleen met loopstok,

wijzend haar de weg er is geen ontkomen aan.

Diep onder haar zakte de aarde ineen.

Het wezen in haar is al wat zij heeft.

Violet Asseruit Mane

De tijdsgeest verbleekt
ik maai over het veld
haal de tijd eruit en slaak
mij een zucht op weg naar
tijdspanne, heb er wat mee
zie nu pas wat het deed
de ommekeer is draaiing
verandering maakt vrij
tijd is lijden en verglijden
ik luister niet naar leugens
ook het koren groeit door
en passeer deze weg alleen
daar het raam met de barst
die doet bloeden en vloeien
het baant zich een weg
door mijn tijd die verstrijkt
trek mijzelf weer uit het slijk.

Violet Asseruit Mane

Novemberregen beukt tegen het huis,
de storm gaat niet liggen is het wel pluis?
Als men eens wist wat er allemaal in de storm besproken wordt,
Gompie, ik peins en pak een boot en ga spelevaren,
de haren zouden te bergen rijzen en vaar weg van ’t fjord,
wegvaren van het noodweer, het is zitten op hete blaren.

Naar zee gaan en de hele wereld achter mij laten,
novemberstorm, ga maar ergens anders praten.
Dapper is het om de motregen te trotseren –
Trek je regenpak uit stel je kwetsbaar op –

Kan jou het wat schelen als men je zou bezeren –
De geest is uit de fles en de kurk zegt Nu plop –
Laat je niet door de novemberstorm verwarren,
kost je veel tijd om Ariadne’s kluwen te ontwarren.

Dochter van koning Minos met haar kluwen wol –
Haar draad verleggend naar een labyrint van woud –
Theseus geholpen die zich rolde naar het verkeerde hol –
Verwachtingen geschept en Ariadne, zij is nu oud –
De novemberregen houdt de mens altijd staande

Dappersten onder ons zullen alles trotseren
Het houdt de ondermaanse gaande
Aangezien daar veel valt te leren