Violet Asseruit Mane

Station Deventer werd omgeroepen en ik stapte uit.
Al dansend in de zwoele zon verliet ik het station.
Jij had vaak over de Brink en Waag gesproken.
De Waag, zag hem uit het lood geslagen staan.
Voelde mij plots licht in het hoofd en werd mee-
gezogen in een carrousel en hoorde luid zingen:

Kinderen een kwartje
stap maar in, kies maar uit

Alles draaide en het hele Universum flitste voorbij.
Een déjà vu passeerde de revue, mijn ogen tuurde.
Vlinders dwarrelden door mijn verwarring heen.
Jij stond er niet, waar was je naar toe, omdat
ik je gisteren miste, vandaag alleen en jij ver weg.
Nu ben jij een held die aan de hemelkoepel staat.

Violet Asseruit Mane

Tijd die ons verlaat
Verstrijkt nu door mij heen

Oh, TijdGod dijt in het water
Schuimbekkend kijkt het daar

De belletjes worden geprikt
Dat gebeurd nu en niet later

Illusies ontvluchten zich een weg
De droom is vals, ben ik echt

Ik wentel mij door de draaikolk
En zie vliegensvlugge golven

Zij deinzen niet terug maar kolken
Het stijgt boven mij uit naar de wolken

©  Violet Asseruit Mane

De tol die ik offer

heet Wet der Liefde,

zoekend naar de graal

werd ik alsmaar doffer

zodat mijn ziel zich kliefde,

het was dor en kaal.

Water kolkt om mij heen

mijn hart schreeuwt ontzield:

draai niet om maar vlucht

en voel mij van steen,

door leem werd ik geknield

kreeg amper lucht.

Ik weet mijn doorvaart stopt,

versmelten wil ik en gil luid:

adem, adem, adem uit zee

maar ‘t water slaat en schopt

en zit genageld aan een kluit,

HET kijkt, ik vraag: neem mij mee.

Violet Asseruit Mane

Genageld zat zij vast
In haar lichaam en talent
Begenadigd als zij was
Geen kapsones of verwend

Zij moest door het leven paraderen
Allen wilde van haar profiteren
Zij was als een diamant zo ruw
Waarom werd iedereen zo sluw

Het ging beschamend mis
Men liet haar schrijnend alleen
Zonder een geslepen facet
glipte zij door gladde vingers heen

Amy werd niet meer wie zij was

(Ik zat gekluisterd in mijn stoel
Tot de pauze kwam
En figuurlijk achterover viel)

En ik, was ik daarna nog wie ik was
Nee, omdat Amy iets heeft getoond
En ik werd die ik was gebleven

Ik neem mij mee op reis
dit keer in een luchtballon
kekkie sexy in een avondjapon
met dé Grand Cru, mijn godenspijs.

Uit de verte lijkt het net een plu
hééé ballon vaar mij naar ginder
liefst zonder hinder
en ontkurk de Grand Cru.

Ik schenk mij de belegen wijn in
plots zie ik een Engel met zijn gong
meteen piest er iets over mijn tong
en voel mij even een lieflijke min.

Eenmaal hoog lees ik op de vaan:
“Gratis doorlopend wijnkrediet met katerlimiet”
of treft een wijnboer nu faam.

Mijn wijnkrediet is overschreden
een Grand Cru laat zich niet dwingen
sijpelend stroomt de rode sju naar binnen
de sju van mijn leven die ik zal overreden.

Plots hoor ik klop, klop, klop
en zie een kater staan
hallucinatie of ethaan  
de bewijzen stapelen zich op.

© Violet Asseruit Mane