Theo de Jong

Denk achteruit, wat er vaak was:
nachten dansen op het ritme van je hartslag,
dagen uit wandelen, hemel de kleur van cliché,
aan zee iemand zoeken, de verkeerde vinden.

In je pijpenla het gepriegel met woorden
als met breekbare bordjes jongleren
om het jongleren af te leren.

Denk achteruit, wat vaker ontbrak:
nachten dansen op het leven dat muziek maakt,
dagen door sjouwen, de zon een tent in de regen,
aan zee vol verbazing de branding zien branden.

In je pijpenla het gepriegel met woorden
als echte kaarsjes in de kerstboom,
kitsch misschien, maar levensgevaar.

Wees tenslotte eens eerlijk: wanneer
trekt denken zich iets aan
van het bestaan?

Theo de Jong

Denk achteruit, wat er vaak was:
nachten dansen op het ritme van je hartslag,
dagen uit wandelen, hemel de kleur van cliché,
aan zee iemand zoeken, de verkeerde vinden.

In je pijpenla het gepriegel met woorden
als met breekbare bordjes jongleren
om het jongleren af te leren.

Denk achteruit, wat vaker ontbrak:
nachten dansen op het leven dat muziek maakt,
dagen door sjouwen, de zon een tent in de regen,
aan zee vol verbazing de branding zien branden.

In je pijpenla het gepriegel met woorden
als echte kaarsjes in de kerstboom,
kitsch misschien, maar levensgevaar.

Wees tenslotte eens eerlijk: wanneer
trekt denken zich iets aan
van het bestaan?

Theo de Jong

In populieren
zonder zingende vogels
ruist zomer luider.

Theo de Jong

A.S. Pushkin

Until he hears Apollo’s call
To make a hallowed sacrifice,
A Poet lives in feeble thrall
To people’s empty vanities;
And silent is his sacred lyre,
His soul partakes of chilly sleep,
And of the world’s unworthy sons
He is, perhaps, the very least.

But once Divinity’s command
Approaces his exquisite ear,
The poet’s soul awakens, poised,
Just like an eagle stirred from sleep.
All worldly pleasures leave him cold,
From common talk he stays aloof,
And will not lower his proud head
Before the nation’s sacred cow.
Untamed and brooding he takes flight,
Seething with sound and agitation,
To reach a sea-swept, desert shore,
A woodland wide and murmuring …

Theo de Jong