Dick van Welzen

Zaterdag is de allermooiste dag
als je wakker worden mag met iemand
en over de zo onkreukbare krant
ontbloot de zon haar liefste lach.

In de keuken fluistert een zacht gerucht:
bacon dat samen in de bakpan sist
met eitjes door de eigen kippen opgedist
de toast springt al een gat in de lucht.

Er wordt ten diepste geroerd in de thee
wanneer ik vraag: wil je als op elke date
boten die voorbijgaan kijken, een ijsje eten
en daarna neem ik je naar de bios mee?

Geef ons maar films met Franse slag,
daarna breken wij los in een rituele dans,
‘dáár is dat feestje’, en in heerlijke cadans
glorieert onze vrijdag op zaterdag.

Dick van Welzen, september 2023

slepende voetstappen op de gang
de blinde bibliothecaris komt thuis
hij heeft brood en wijn gekocht
en genoten van de goede luchten

weer terug op zijn geliefde breedte-
graad, lang niet meer gewankeld
in nauwelijks vierkante meters,
in altijd te weinig verzamelingen

op zijn stoelen overal woekering
van boeken, op de tafel ongeopende
rekeningen, de klok stilgezet, geen
palaver, wat hij echt noemt is echt

Jorge gaat rustig scheep op z’n bed
hij snurkt onbehoorlijk, verzint
z’n fabeldieren in wier dromen
wij mogen bestaan, als verlangen

Dick van Welzen, 2019

Waarom zouden we ons hier
haasten, gerust door edel sinopel
overal klonken evergreens
en door het kneppelhout zong
een rivierbries het waterlied.

We bleven luisteren in het veld
gevlijd spiedend naar de spotvogel,
zomergeel gepenseeld, oranje zelfs
in deze gelukkige avondstond.

Confuus kusten we toen hij zich
met de kijker van opa spotten liet
o schoonheid van de dag
onloochenbaar omen dat we slagen
zouden voor ons eindexamen.

Het zangertje besteeg, ’die-deroid’
ketsend, zijn zonnehemel
opgeschrikt door een helikopter
laag ronkelend over de IJssel.

We schreven 1965 en terzelfdertijd
vlogen hun gestaalde broeders
in Vietnam om Agent Orange
over de bossen te spugen.

Ho Chi Minhstad, 2015
we dronken koele dranken
in het “Mockingbird Coffee”,
vast het meest ongastvrije café
op aarde, vier duistere trappen omhoog
het was er smerig en bespottelijk duur.

Hadden we blikskaters daarom
in het verre Amsterdam, vroeg al
alwetende studenten en verdomd
zeker van hún rechtvaardige zaak,
Lyndon B. voor molenaar uitgescholden!

Dick van Welzen, juni 2023

The feast of Saint Valentine

In the deep and darkest night of your soul
when you curse and rue the day
that you did dare to give your heart away
Take courage in the thought that you belong
Good comrade, you’re not alone
We’re here to give you shelter from the storm

In the blindness and confusion of the fight
when the blood is soaking through
we’ll come to you; we’ll come
to bind the wound

March on, march on you soldiers of the heart,
you ragged, weary crowd
You retreat in your defеat but you move on

Such a vast uncharted wildernеss to see
strange lands, strange beasts
but I’ll go where you lead, where you lead

And on the feast day of Saint Valentine
in the bleak mid-winter cold
come lay your blood-red roses in the snow,
come lay them in the snow

Don’t stop your search now
Go, by the grace of God
Keep your courage, keep your faith
and take this paper heart to keep you safe
Keep you safe, keep your hope and faith

Love will lead you safely on
love will leave you wounded
love will bring you harm
love will be the curse and be the charm
love will be the bruising and the balm
love will set you free,
love will be your bonds
love will win

Love will conquer all

Natalie Merchant. Uit het album
‘Keep your courage’, april 2023.
(Luister op bv. Spotify of YouTube.)
Hemelse muziek met onderaardse tonen.

Het festijn van Sinte Valentijn

In de diepe en zwartste nacht van je zieleleven,
wanneer je de dag beweent en verraadt
toen je je hart waagde weg te geven,
schep dan moed uit de gedachte
dat je erbij hoort, goede kameraad
je bent niet alleen, wij zijn het hier die je
een schuilplaats tegen de storm brachten

wanneer de verwarring van het strijd
je verblinden zal, wanneer het bloed
alles doorweekt, dan komen wij naar je toe
om de wond te verbinden

marcheer voort, marcheer voort, jullie soldaten
van het hart, jullie afgeraagde, afgematte meute
na de nederlaag het gevecht verlaten
maar onversaagd gaan jullie door

zo’n onmetelijk ongetekende wildernis valt
nog te ontdekken, vreemde landen,
wonderlijke beesten, maar ik zal gaan
waar jij me brengt, waar jij me leidt zal ik zijn

en kom naar het festijn van Sinte Valentijn,
om in de snijdende koude van midwinter
je rozen bloedrood in de sneeuw te vlijen

staak je zoektocht nu toch niet
maak vaart, onder Gods gena
houd moed, koester je geloof
en aanvaard dit papieren hart
dat je behoedt, hard jezelf,
bewaar je hoop en wat je gelooft

liefde zal je veilig verder leiden
liefde zal je de benen breken
liefde zal je laten lijden
liefde zal een vloek uitspreken
liefde zal je ook bevrijden
door liefde raakt je lijf geschonden
maar ook balsemt ze je wonden
liefde zal je laten zwieren
liefde wordt je bondgenoot
beminnen zal zegevieren

liefde zal alles overwinnen

Vertaling Dick van Welzen, mei 2023

Zie, daar krijgt de pitspoes, meer schijtluis
trouwens dan vliegensvlugge motormuis,
in ‘De Gouden Leeuw’ in Wuustwezel
een ‘cocktail’ aangeboden van een werkezel.

Hij die steevast – naast een stuk in z’n kraag –
ter versiering een vlinderdas draagt.
Deze geldwolf en kroegtijger ineen is berezat.
Luister goed, zegt zij, ik ben geen knijpkat
en wipkip zeker niet, een angsthaas veeleer!

Pechvogel in de kabberdoes is deze keer
niet de pitspoes, maar de lokale nieuwsrat,
luistervink van lamzakken en zondebokken,
louter terend op bokbiertjes en hondenbrokken.

Dick van Welzen, april 2023