Dick Smeijers

Steeds weer getrokken in het woordenspel
Van hoop en vrees en klaterbel
Hoor ik het stormen in mijn ziel
De onrust van het leed aan moeders borst ontsproten
Kan ik niet hakken met mijn hiel
Maar oh wat heb ik van de melk genoten
De broedertwisten in het land van ooit
Ze deren niet : ze zijn verstrooit
Het woord dat brood is en daar ligt
Geeft me vandaag dit vergezicht.

Dick Smeijers

Hou je nog van me?
Dat weet je toch?
Maar ik wil het zo graag horen
Zal ik het onverwachts
Een keer
Tegen je zeggen?

Dick Smeijers

de meerkoet schrijft een V in ’t water
kopje onder gaat het keer op keer
de spiegelingen in het water  suggereren
zilver en kristal en heel veel meer
een knotwilg staat geduldig toe te kijken
aan overkant verscholen in het groen
een vrijersbankje overvol van liefde
het gras is net gemaaid en geurt in  kleuren
het jonge eendje zwemt alleen achter
zijn moeder aan…
de zon die knijpt een oogje dicht
’t is heerlijk toeven aan de  waterkant.

Dick Smeijers

Ik  heb een hekel aan getallen
Ik haat de één nog meer dan twee
Laat staan een breuk die van geen einde weet
En repeteert en repeteert
Het houdt niet op
Totdat je moe bent of je pen is leeg.

Ik heb een hekel  aan getallen
Ze kunnen me gestolen worden allemaal
De kwadraten en de wortels
Wat voegen ze nou toe aan dit verhaal
Ik gooi ze stuk voor stuk
Te pletter en te grabbel

Ik heb een hekel aan getallen
Ze kunnen me de pot op allemaal
Ik zie er grijs van en vergallen
Zo elke vreugde menigmaal
Dat één ding duidelijk mag wezen
Ik heb een hekel aan getallen.

Dick Smeijers

ik roep je aan terwijl
de twijfel mij beheerst
ik zie je niet
ik merk je niet
vandaag de dag kom ik je niet meer tegen
verberg je niet en kom me tegemoet
op weg en pad
in stad en land
in huis en haard verberg je niet voor mij

de roepstem van jouw naam
heb ik al lang niet meer gehoord
jouw aangezicht verbleekt
jouw liefde ongezien
vermindert meer en meer
o god laat zien
dat jij er bent
door alles heen
en kom me tegemoet een keer.

Dick Smeijers