Café Online

Aan onze Dichters (m/v)

Wij hopen dat wij, als leden van ons Café, elkaar op deze locatie vaak mogen ontmoeten en elkaar kunnen verrassen, doen verwonderen en ontroeren door inzending van een kolkende stroom van gedichten.

Alle gedichten die normaliter voor een fysieke bijeenkomst worden ingezonden worden nu (behoudens tegenbericht) door het bestuur op Café Online geplaatst. Onze virtuele ontmoetingsplek.

Een hartelijke groet van Joseph – Cees – Tinus

Vergeten namen van
Bloemen of mensen
Paniek!
Het onvoorstelbare
Komt dichterbij
Anderen gaan je voor
Maar jij, wat ga je doen?
Moet je iets doen?
Verlangen gaat vervagen
Herinnering stapelt zich
Op herinnering
Verzoenen is het woord
Misschien
Zou het zo zacht zijn
Als het klinkt?
De laatste dingen in
Een ander licht doen staan?
Komen vergeten uren boven?
Maar anders dan je dacht
Dat het zou gaan?
Misschien hoef je niet meer
Zo eindeloos te hopen
Verzoenen en dan voorgoed
De zee inlopen

Anna Wiersma, 13 september 2022

Je hoeft geen koningin of godin te zijn
of een recordhoudster op de finishlijn
een denker of dichter van het moederland
vaak in het nieuws en in de krant
een manager met officiële macht
of een verzetsvrouw vooraf niet verwacht
geen vrouw als eerste violiste
of solitaire topsoliste

jij won toch ook menig gevecht
en hebt veel hobbels zelf geslecht

Wim van den Hoonaard, donderdagmiddag 8 september 2022

In een zee van tijd en ruimte brak je
het Alexandrijns verzuim, stak je met werk
van een betere waarheid – én met alle liefde –
die dwaalgasten de ogen uit, het finale uur
ontsprong met betwetere klaarheid uit de kerk,
de fantasten vielen met hun kortzichtige tegenspraak
jou lijfelijk aan, staken in werkelijkheid in wraak,
en als brute buit, jouw de te ruimzichtige ogen uit.

Om hun christelijke bloeddorst te lessen namen
ze hun messen en ook jouw leven daarmee
in eigen hand, kwam jouw rad van avontuur
tot stilstand door de opgezweepte mensenzee
Hypathia, was het vergelding van jouw woord,
een scholastieke strijd, een politieke moord?
vertel me, tolerant filosoof van Plotinus en Platon
– én tegelijkertijd tijgerin in de hooggeleerde salon –
was het de weigering om daar diep over te zwijgen?
onzin boven zin te doen neigen, je leerde de mannen,
jouw leerlingen, over Geloof en Ziel, over gedraai
van het heidens en van het hemelse wiel.

Ja, je was wis kundiger dan elke potloodvent,
wijs begeriger dan ook welke opperman,
meer dag dromer dan enig doodsagent
en astronomer dan menig dobberman
op de stroom en golven van de tijdgeest
verscheurde de menigte jou als een beest
in je eigen stad nog wel, lichtend baken van boeken,
hebben ze je ontkleed toch aan hun kar gebonden,
in zonde ontleed, vilden zelfs jouw Hellenistisch vel.

Jouw vlees, van de knapste maagd, werd belaagd,
het was een bloedstollend spel en godgeklaagd
om in deze wijze jouw superbrein te zoeken, boos
verbrandden zij in Cineron je lichaam en je leden
verstrooiden je as tot in alle hoeken, vruchteloos!
ons werd overgeleverd een studie over kegelsneden,
slim berekende je de bewegingen van hemellichamen,
eigenhandig bouwde je, geniaal bedacht, een astrolabium
brak je een zee van tijd en ruimte in je eigen planetarium
welke geslacht is er nu eigenlijk sterk en welk zwak?

Dick van Welzen, september 2022

het was zo warm
dat ik zelfs niet je arm
om mij heen kon verdragen

het was snikheet
dat ik droop van het zweet
om een kus hoefde je ook niet te vragen

zwetend
als een tierelier
interesseerde dat me geen zier

oververhit
veranderde ik
zomaar in een ijskonijn

bloedheet
slaakte ik een kreet
want je kus vind ik wel fijn
en voor je arm was het gewoon te warm

Erika Visser, 1 september 2022

Een brandend-hete dag, waarop men enkel
smachten mag naar koelte, zoelte, water
de mussen gapen op het dak
ganzen staken hun gesnater
baliekluivers schuifelen in de schaduw
van dikke dienstmaagden
een grijsaard klokt aan zijn bier
lonkt naar een crinoline
en smoort zijn pijpje naast een violier
een embonpoint koesterende heer
weegt zichtbaar – dik en kogelrond –
zijn corpulentie bij het pond
postuur, meent zijn geneesheer,
neigt naar postuum, maar hij
ontrijgt slechts zijn costuum.

Zo ook ons personage, gewichtig heer
met een valies en aanpalende bagage
een advocaat ter Hanzestede
op zoek naar zijn verleden
middels een oud bekende
domicilie Zonnewende.

Maar nimmer keert de tijd weerom
hij weet dat men het leven
bij de dag slechts meet
hoe ver ’t ook zijn mag
en hoe brandend-heet.

Joseph Paardekooper, 30 augustus 2022,
bij het thema ‘Hoe warm het was…’

Het KNMI geeft voor vandaag code oranje
Bedek je kale kop, anders verbrand je kastanje
Het Hitteplan zegt; ga zo weinig mogelijk lopen
En zet de deur van de koelkast steevast open.

Fredde Förch

Al staan hun wortels te verscheuren
Bij droogte hoor je bomen niet zeuren
Hoezeer ze ook naar water snakken
Ze blijven sierlijk wuiven met hun takken.

Fredde Förch

De grösmatte lig d’r keurig bie
De grössprieten netjes zie an zie
De zunne schient d’r aardig op lös
‘t Grös is dreuge, ‘t grös hef dos.

Fredde Förch

Wat hebben we een prachtige zomer dit jaar
En zien in botulisme en blauwalg geen gevaar
Ach, wat kan het ons toch ook allemaal schelen
Straks lopen er op de Veluwe nog kamelen.

Fredde Förch

Als de waterstand niet verhoogd
Raakt de peilstok opgedroogd
Nu staat hij gras te meten, gewoon geen stijl
Voor een peilstok ver beneden peil.

Fredde Förch

Wolken hangen zij aan zij
Één voor jou en één voor mij
Regendruppel op ‘n snaar
‘t Regent hier en het gitaar.

Fredde Förch

We kennen water en wind
Als vijand en als vrind
Ga je kopje onder kan niemand ons beloven
Luctor et Emergo: “Ik worstel en kom boven”.

Fredde Förch

Vandaag droeg ik het water, het water naar de zee
Die kwam mij achterna en zei: “Neem maar weer mee”
Nu zit ik met dat water, dat water voor de zee
Ik weet het verder ook niet, spoel het maar door de plee.

Fredde Förch

Het water in de IJssel was in jaren niet zo laag
Waar moeten we met de boten heen, blijft voor ons de vraag?
Misschien wordt de jachthaven straks camping met een terras
En staan vouwwagen en caravan samen aan de plas.

Fredde Förch

Vuur zaait alom dood en verderf
Vuur vermoordt de dierenpopulatie
Vuur brandt bossen af tot aan ons erf
Vuur is nietsontziend, verleent geen gratie
Vuur verrast ons slapend in ons bed
Vuur schiet uit de mond van een kanon
Vuur is macht en internationaal aan zet
Slagvelden kleuren rood in de avondzon

maar …
Vuur heeft ook een zachte kant
Verwarmt ons als de winter komt
Zet onze harten in de liefdesbrand
Vurig kussen tot in de morgenstond
Vuur brandt schoon, geneest
Bevordert nieuwe creatie
Vuur loutert onze geest
En leidt tot transformatie

Vuur is hard én zacht
macht én kracht
legt alles in de as
maakt al wat is …
tot wat eens was

Neletta van Heuven

Meer gedichten zijn te vinden in het overzicht Dichters van A tot Z!