Café Online

Aan onze Dichters (m/v)

Wij hopen dat wij, als leden van ons Café, elkaar op deze locatie vaak mogen ontmoeten en elkaar kunnen verrassen, doen verwonderen en ontroeren door inzending van een kolkende stroom van gedichten.

Alle gedichten die normaliter voor een fysieke bijeenkomst worden ingezonden worden nu (behoudens tegenbericht) door het bestuur op Café Online geplaatst. Onze virtuele ontmoetingsplek.

Een hartelijke groet van Joseph – Cees – Tinus

uz tuos, kurie mokos nebüti
po griuvanciom kultürom, tarp akmens
ir akmens, marijos ir magdalietés,
tarp dao ir dade,
bet visa tai baigias many,
kai akis susitraukis i svino grynuoli,
be laiko priemaisu,
à votre santé, uz dingusius zemynus,
uz neprivalomus vaizduotés
kürinius tuscioje menéje
per pokylio spoteoze, pati sirdies
pakyléjima

Eugenijus Alisanka (x 1960)
(vertaald uit het Litouws door P.B. Kempe)


A votre santé

Op hen die leren afwezig te zijn
waar beschavingen instorten, tussen rotsblok
en rotsblok, maria en magdalena,
tussen tao en dada,
maar dit alles eindigt in mij
als het oog ineenkrimpt tot puur lood,
zonder toegevoegde tijd,
à votre santé, op verzwonden werelddelen,
op uit de lucht gegrepen scheppingen
van de verbeelding in holle zalen
tijdens de kroon op het feest, juist bij de
leniging der harten

Haastig een woord
dat bij een moeder hoort

hoe vaak heeft zij zich niet
vliegende keep gevoeld
van boterhammen smeren
naar haren vlechten
knopen vast
gulp dicht

krijgt ze de vermaning
haastige spoed
minder goed

weer zo’n regel
op betuttelende toon

Moeder, heb je ’t wel gehoord?
Knoop het in je oor
of beter nog
zeg het vooral niet voort

Sieth Delhaas, mei 2024

Eleonora van Engeland, geboren in Woodstock Palace,
werd op haar zevende afgewezen door de koning van Castilië,
omdat ze te mager was, en op haar elfde door de kroonprins
van Frankrijk, die geen vrouw met sproeten wou,
en op haar twaalfde door de zoon van Alfonso van Aragon,
die niet van Engelse meisjes hield die geen flamengo konden dansen.

Prinses Eleonora van Engeland kreeg op haar dertiende
zomaar een graaf uit Gelre cadeau, die ze voor het eerst zag
toen ze, vanuit Windsor Castle met 50 schepen
vol huwelijksgeschenken, 90 paarden en 200 man personeel,
waaronder haar privé-poelier en haar lievelingsbadknecht William,
via Sluis naar Nijmegen was overgestoken, en in het Valkhof
een kwartier voor de huwelijkssluiting een ring kreeg van een
Gelderse weduwnaar van krap 36 jaar, met vier knappe dochters,
die sprekend op hun moeder leken.

Koningsdochter Eleonora van Gelre kreeg van haar graaf,
die bijna nooit thuis was, en die op zijn 43ste van zijn bidstoel viel,
zijn nek brak en de geest gaf, twee zonen, die amper 35 jaar werden,
na elkaar twintig jaar bevochten te hebben om de eer en de troon,
en de lol, wat moet een edelman anders?

Weduwe Eleonora stierf in alle eenvoud en eenzaamheid,
in een klooster in de Hanzestad D., waar ze in de kloosterkerk
begraven werd, 36 jaar oud.

De moraal: trouw niet voor je veertig bent, en haastige spoed is zelden goed.

Joseph Paardekooper, mei 2024

Ze stromen naar me toe
Het woord dat ik als eerste heb geleerd
Het woord waarvan ik de betekenis niet ken
Het woord dat ik allang ben vergeten
Het woord dat ik nog nog maar één keer heb gehoord
Het woord waarvan niemand de uitspraak kent
Het woord dat nog niet bestaat
Het woord dat deze ruimte nooit mag verlaten
Het woord dat de rest van de geschiedenis zal bepalen
Het woord dat niemand houdt
Het woord dat verkeerd is gespeld
Het woord dat ontsnapt is uit het woordenboek
Het woord dat uit je mond rolt terwijl je niet oplet
En het woord dat je zelfs niet mag fluisteren

Ze komen in geweging
Ze gaan om me heen staan, staren me verwachtingsvol aan
Het hoogste woord stapt naar voren en zegt: ‘Hier ben ik.’
De andere woorden prevelen hun eigen naam

Dan zeggen ze: ‘Hier zijn we.’
Ik draai een rondje om ze allemaal, een voor een, te aanschouwen
Ze lijken samen te smelten
Ik doe even mijn ogen dicht
Als ik ze weer open doe, is alles weg
Ik zie slechts wat afdrukjes

Ik wil ze opschrijven
Mooie woorden
Lieve woorden
Stoute woorden
Moeilijke woorden
Spannende woorden
Vieze woorden

Maar ik zal nooit kunnen bevatten wat ik heb gezien

Tooske Hinloopen, mei 2024

Haast te laat haast
had ik op het laatst
toen ik nog met jou wilde praten
voor dat je ons en de wereld ging verlaten

zelden is haastige spoed wel goed
het ligt er maar aan wie je ontmoet

Wim van den Hoonaard, mei 2024

In de hoop mijn eigen liefde
als de jouwe te doorgronden
zonder haast, ook niet te traag,
trok ik bleek weg,
weg naar eerdere oorden

Niet wetend wat het brengen zou
behalve mijn bekende onzekerheid
overgeleverd aan (vage) herinnering,
wat foto’s en oude aantekeningen

Riep jij mij al terug of
vergiste ik mij
in mijn verlangen naar ons
ongecompliceerd doorleven
met jou?

Droog waren de dagen en nachten
Die volgden
Keek jij naar binnen bij mij
zo stil, quasi bewegingsloos?
Naakt voelde ik mij en doorzien

Maar toch geliefd
In jouw onverdeelde aandacht
Steeds weer
Terwijl ik moeilijk deed, dat
dacht ik althans altoos

Ik bleef, als altijd,
wilde niet anders –
achterlatend andere gestalten
allen die vroeger afbreuk
deden aan mij,

Alle, alleen mij?

Jan de Vlaming, mei 2024

Ons leven wordt geregeerd door haast
Wie niet mee doet zit er naast
Op vakantie, zeg de haast vaarwel
Festina Lente, maar doe het wel snel.

Wintertijd vs zomertijd

Van half tien naar half negen
De wijzers werkten niet tegen.
De klok heeft niet geleden
Zomertijd is verleden.

Van wintertijd naar zomertijd
Ben je ineens een uurtje kwijt.
Naar wintertijd stelt mij tevree
Geen haast, je wint er tijd mee.

Lagerwal

Komt g’ aan lagerwal met uw schip
Dan strandt ge spoedig op ‘n klip
Ge zult dan het varen moeten staken
Uw schip doet louter nog dienst als baken.

Fredde Forch, mei 2024

Vandaag krijgt mijn hoofd
een dagje vrij van deze wereld
vol opgestroopte mouwen met
snelheid telt als motto;
mijn lijf krijgt vrij van de kraag
die te strak spant,
van het kostuum
dat waarschuwt vlug,
vlug, er is geen terug.
Meer, meer is de heersende mode
maar aan deze maat kan ik
slechts stotterend voldoen,
mijn aard neigt naar de herkauwers
die naakt en zwijgend gadeslaan,
schrikdraad in acht nemen,
bang zijn voor haast
en het liefst met
hun hoeven in de aarde
staren naar
het alles vullende niets.

Bertje van Delden, mei 2024

Tot nog toe had de tijd aan jouw
kant gestaan. Dan sterft je grote
broer (hij de onsterfelijke), ben jij
de volgende, is eensklaps haast
geboden: welk beeld van jou
mag losgelaten op volwassen
kinderogen? Het dagboek
van de monkelende puber,
door tranen gewolkte brieven,
de grijze schaamte over kladjes
van het nooit voltooide vers?

Verscheuren doe je met twee
handen, een daad van geweld:
het geluid waarmee je blad
na blad de nek omdraait, jezelf
ongrijpbaar maakt. Geen
risico’s, geen slordigheden,
geen tussen regels schemerend
verhaal – – de Toorn Gods
vrees je met aanmerkelijk
minder vreze

dan het oog van je nageslacht.

Louise Broekhuysen, mei 2024

Erasmus Roterodames was de
pest werkelijk te slim af geweest,
niet door zijn ijzeren wil, maar
door zijn besluit Bazel halsoverkop
te verlaten en zich spoorslags,
in galop en vliegende vaart,
te paard naar Freiburg te begeven.

Na ontvangst van het bericht dat
de vis voor het koninklijk maal
voor 4000 personen niet tijdig
zou arriveren, sloeg meester-kok
François Vatel, in paniek om zijn
verdampende eer, op staande
voet de hand aan zichzelve.

De pastoor begaf zich met
gezwinde spoed naar het kasteel
om de zojuist gearriveerde
prinses met Napoléon in de echt
te verbinden, opdat deze zich op
stel en sprong kon wijden aan zijn
plicht nageslacht te verwekken.

Duitse soldaten besloten drie
maanden na D-day, bij de nadering
van geallieerde troepen, in een
vloek en een zucht de Blitzkrieg
voor gezien te beschouwen en
waren er als de kippen bij om in rap
tempo het hazenpad te kiezen.

Topgekte toen sneeuwgevlekte en
scherpgebekte politicus inzag dat de
macht hem toch nog kon ontglippen na
zijn verkiezingsoverwinning en hij zijn
zijn kroonjuwelen in een oogwenk met
voorbedachten rade in koelen bloede
in ijskoude verzekerde bewaring stelde.

Tinus Derks, mei 2024

Draaiend aan het gashandle gedenk ik Jan Hanlo
en de tractor die plotseling vòòr hem was afgeslagen
Jan overleefde de botsing slechts enkele dagen
zijn Vincent Rapide rijdt nog steeds rond

Opschakelend denk ik aan Lawrence of Arabia
hij overleefde de woestijn en opstandelingen
maar kwam ergens op een landweg in Engeland
op zijn Brough Superior voorgoed tot stilstand

Plat liggend op de tank denk ik aan Hans Verhagen
zijn ‘Rozen en Motoren’ heb ik op een Ducati
met een Photoshoppenseel rijkelijk besproeid
en naderhand heel zorgvuldig bijgesnoeid

Hard remmend denk ik aan Herman Brusselmans
en zijn wilde leven op een Buell in België
waar meisjes grotere borsten hebben dan jongens
althans volgens hemzelf in zijn gedichten

Benzine ruikend denk ik aan Jan H. de Groot
die met zijn BSA en broer een motorrit maakte
over een beestachtig slechte weg in Drenthe
bezongen in de bundel ‘Botsing’

Op kop liggend denk ik aan Rutger Kopland
de dichter houdt het niet droog in september
bij jonge slaplantjes in vochtige bedjes

ik wel, ik ben daar werkelijk hard in

Maar als er een krijsende viertakt
langs mij komt razen op een circuit
dan word ik bevangen door Emotie.

Louis Radstaak, mei 2024

Het is een zaak van alle tijden
waar wij vandaag ons vers aan wijden

Zo…

…zag men de tuinman spoorslags gaan
zich veilig wanend in Ispahaan

…won de schildpad van de haas
“victor sum” 1 dacht langoor dwaas

…bezuurden de koopman en zijn paard
al hinkend ’s mans ongedurige aard 2

Zo zijn er talloze verhalen
van in haastdenken verdwalen

Ook in gezang maar al te graag
gejakker en gejacht, gejaag

“Opzij, opzij!” zong ooit van Veen
We moesten rennen naar het scheen

Snelle zingt nog steeds niet trager
“Zoveel te doen” zong Toontje Lager

Paul McCartney was “In a hurry”
Kinderen voor Kinderen schraapten smurrie

van hun gympen; hondendrollen!
Ach, dat kwam door al het hollen…

Het wordt nu wel een lang verhaal
dus kom ik maar tot de moraal

Is “ontspannen zijn” je wens?
Verdelg het rendier in de mens!

Sprint niet naar het “Land van Ooit”
Kijk naar natuur: Zij haast zich nooit

Een eik is wijs en zal begrijpen
dat zijn eikels zullen rijpen

zonder sapstroom te versnellen
bladerdak rap laten zwellen

In lentetijd denkt vink of kauw
niet: “Help! Vind ik op tijd een vrouw?”

De mens is zoeker, de rups een vinder
Transformeert heel “zen” tot vlinder

Dus:

Scherm je met “een druk bestaan”?
Denk dan even aan Ispahaan…

Daarom zeg ik tot besluit:
“Adem in…’’” en…… “adem uit…

Astrid Aalderink, mei 2024

1 Ik ben de winnaar (Latijn)
2 De Hoefnagel (Sprookje van Grimm)

Wie iets niet goed doet
Daardoor spoed ontmoet
Die schoot zichzelf
Hoogstwaarschijnlijk
In de voet

En strompelt in een
Spoor van bloed
De hulp spoedeisend tegemoet

Die hulp bij spoed
Drinkt koffie, doet
Alsof zijn neus bloedt
En hij zijn tijd
Niet graag verdoet
Met jou als eerste hulp-patiënt
Alsof je een verstekeling bent

Maar dan, wanneer hij
Toch vermoedt, dat hulp geboden is
Roept hij, vanachter ‘n dikke krant
‘Met spoed een drukverband’.

Anna Wiersma, mei 2024

Het motto van de
oude wereld:
alles stroomt
niets blijft en bovenal
haast je langzaam!!

Een nieuwe wereld
een ander motto:
sneller, hoger, sterker,
meer en nog meer
en bovenal geld.
Hebberige goden
wanen hun wereld.

Hoewel zelf inmiddels
van god los en op jaren
stap ik toch een schoenwinkel
binnen en vraag of ze ook
iets hebben tegen sloffen.

Henk van Rossum, mei 2024

ready made; geen moer aan

De spoed is de rechtlijnige afstand
tussen twee, hier moet ik even technisch zijn,
overeenkomstige punten op de draadrand
van dezelfde schroeflijn.

Het is de verplaatsing
langs de as
per omwenteling.
Als de schroefdraad metrisch was

wordt de spoed aangeduid in millimeter,
bij Engelse draad wordt dit aangegeven in
het aantal gangen per inch, all-in.

Misschien is dit beter
‘de spoed is de penetratie
van de schroeflijn bij één rotatie.’

Charles Matthijssen, mei 2024

Meer gedichten zijn te vinden in het overzicht Dichters van A tot Z!