Café Online

Aan onze Dichters (m/v)

Wij hopen dat wij, als leden van ons Café, elkaar op deze locatie vaak mogen ontmoeten en elkaar kunnen verrassen, doen verwonderen en ontroeren door inzending van een kolkende stroom van gedichten.

Alle gedichten die normaliter voor een fysieke bijeenkomst worden ingezonden worden nu (behoudens tegenbericht) door het bestuur op Café Online geplaatst. Onze virtuele ontmoetingsplek.

Een hartelijke groet van Joseph – Cees – Tinus

Om bij het begin te beginnen:
ik kwam ter aarde, zag,
en wist: van overwinnen
is voorlopig geen sprake.
In mijn achtste levensjaar
besloot ik me te gaan bekwamen
in het schaken, en nog wel
tegen mijn vader, tegen
wie ik de volgende jaren
uitsluitend nederlagen leed.
Toen het leed was geleden
en de baard mij de keel
toekneep, wist ik: ik moet
nieuwe wegen inslaan,
verliet het ouderlijk huis,
en trok de wijde wereld in.
’s Anderendaags ontmoette ik
een jongeling, die het schaken
evenmin meester was. Zo
geraakte ik in de ban van
het pluimbalspel, en van schaken
was geen sprake meer. Het leven
is kiezen en delen en leed
kunnen velen. Al doende leert
men, en ik leerde onderspit
delven, dat het een lieve lust was.
Maar aan alles komt een eind,
alleen het leven gaat door,
totdat ook dat, op ’n dag,
ophoudt.

Joseph Paardekooper, maart 2024

Waarde oprichters en mededichters van dit op dorstige geesten beluste poëziecafé.

Op de valreep besloot ik om een brief op te stellen om jullie op de hoogte te brengen van mijn opschrijfproces rondom de opdracht op om zo op te helderen waarom deze literaire vorm een betere oplossing is voor mijn bijdrage dan een snel opgehoest vers. Bovendien kan de briefvorm in deze digitale, opgewonden tijd wel een opwaardering gebruiken maar dat terzijde.

Ik wil hierbij opbiechten dat er een oproer in mijn hoofd krioelde van opstandige gedachten en dat het me veel moeite kostte om mijn mouwen op te stropen om iets zinvols over op op papier te zetten. Toch wilde ik niet op de vlucht slaan en zeker ook niet mijn ongenoegen opkroppen, vandaar dit schrijven.

Is het op zijn minst niet opvallend dat in deze tijd van opportunistisch individualisme, waarin iedereen zich op X een Mozes op de berg waant die met zijn heilige geschriften de enige juiste geboden opeist, ons opperbestuur ons opzadelt met het voorzetsel op?! Hoe dan op …..en ook nog eens waar boven op ……….. Waarom wordt op op zo’n prominente plaats gezet?

De voorkeursplek van op dient toch slechts om iemand weer eens op het schild te hijsen of om het ego op te poetsen?! U hoort het al, U vindt in mij een enorme opponent van deze prepositie en ik doe bij deze een oproep aan onze nestors om zich niet te laten opjutten noch opslorpen door de huidige oppervlakkigheid.

Omdat ik niet al te hard tegen U wil optreden en ook niet voor te veel opschudding wil zorgen probeer ik U op andere gedachten brengen. In mijn optiek liggen er genoeg andere onderwerpen voor het oprapen. Wat dacht U van de oppositie van op namelijk onder? Of roept onder teveel nederigheid bij U op en past dit woord wellicht net als onopvallendheid in de 19 e eeuw toen politici nog geen opzien wilden baren met allerlei opgeblazen oprispingen.

De ligging van ons Nederland waarin we in feite onder zeeniveau leven zal zeker invloed hebben op ons gedrag waarin we ons telkens weer moeten oprichten maar laten we ons niet oppompen tot een soort van opperwezens.

In alle oprechtheid vraag ik U, nestors, een pas op de plaats te maken. Ik wil nog graag opmerken dat het bestuur bestaat uit oplettende literaire deskundigen, die onze prestaties willen opschroeven maar op het hoogste niveau van op is er slechts één schrijver die optimaal kan schitteren en dat is Battus met zijn Opperlandse Taal- en Letterkunde.

Hoogachtend,

Uw nederige dichter Bertje van Delden, maart 2024

Glippend door moeders coulissen gaan we op
Op, op het schouwtoneel van deze aarde
Wordt jouw ongevraagde worp van waarde
Een succes of hangt reeds om jouw keel de strop

Levenslang de kost verdienen dus vroeg op
Naar de fabriek, de politiek, het onderwijs
Of de schone kunsten, maar dat heeft een prijs
Bereik je de top, kom je Op1, of word ‘t een flop

Dan zoek je troost in de kroeg of in een coffeeshop
Ach waarom zou jouw leven zinvol moeten schijnen
Als je miljoenen mensen zinloos weg ziet kwijnen
Drink of spuit, met een shot of slokop voel je je top

Maar kom op, kop op …
Schrijf door! tot je laatste hartenklop, jouw winterstop
Pas dan druk je op de pauzeknop, desnoods de noodknop
Dan pas mag je weer, bij de verbrandingsoven, de coulissen in
Verlaat je dit dwaze schouwtoneel voor een onbestemd begin

Neletta van Heuven, maart 2024.

op materie ligt mijn focus
omdat gevoel me weinig zegt
weet liever hoe iets werkt
al vind je me zo Square

op zich ben ik behulpzaam
geef echt wel om de ander
maar Plan liever verder
dan kletsen om contact

op mijn manier doe ik sociaal
maskeer daarmee een wens
verbloem zo mensaversie
en hoop dat men dit pikt

op de huid is niets voor mij
maar wellicht zal op termijn
aanraking gelijkelijk opgaan
in de wil te doorgronden

Op een dag

Maarten Douwe Bredero, maart 2024

De wereld op zijn kop
Mijn verhaal in notendop:
Een steen is op mijn hoofd gevallen
Ik schrok me rot
kromp in elkaar
maar wat is absoluut het malle
De steen greep naar zijn kop
een kreet uit zijn strot
riep: TROT, jou hoofd
is mij zeer slecht bevallen.

Lucy Kortram, maart 2024

Op
Op is eerlijk, zei mijn moeder altijd
Terwijl ze de lege pan op het fornuis zette
Op, zijn de namen van de kleinkinderen
Op, voelt niet altijd als eerlijk

Op een goede dag ontdekte je
Dat de buurman een rivier onder je huis liet
doorstromen!!!
En op onverklaarbare wijze was de kerstboom
verdwenen..
Maar… was haar dochter niet pas op zolder
geweest…?!

Toch ben je op een goede dag
Bijzonder blijmoedig geworden
Als een kind zo blij zit je op je stoel
Dankbaar voor het eten, dat je dochter op het
aanrecht zet.
Hoe is het met de kinders? Vraag je gewiekst
Zodat je hun namen niet hoeft te reproduceren
Je vraagt het minimaal 7 keren
Op één ochtend

Je morst koffie
Op je toch al morsige jurk
Het deert je niet
Op de tafel ligt een sudoku
Drie vijven op een rij
Rekenen we ook goed

Esther Smit, maart 2024

Een dame stond met haar handelswaar
Tot ‘s avonds laat voor de klanten klaar.
Schaars gekleed en op stiletto hakken
Te wachten op gerimpelde oude zakken.

Ze had één vaste klant
Die was nogal gênant
Een vervelende dikkop
Daar had ze de pik op.

Nooit een vrijgezelle vent, alles tweedehands
Dan weer op z’n Grieks en dan weer op z’n Frans.
Al jarenlang het hetzelfde gedonder
Elke dag weer erop of eronder.

Vergeetachtigheid

Een man die altijd zo mooi zong
Zijn naam lag me voor op de tong.
Kon mooi vertellen over z’n dromen
Kan even niet op zijn naam komen.

Het gebeurde telkens weer met deze heer
Sterker nog het gebeurde me keer op keer.
Niet dat ik last heb van vergeetachtigheid
Maar ik raak alleen zijn naam steeds kwijt.

De klok

Heb de klok een slinger gegeven
Die slaat nu weer half en heel 7.
Dat fraaie ritme en getakketik
De klok is meer opgewonden als ik.

Fredde Förch, maart 2024

hij staart naar het matglazen raam in zijn cel
ziet de contouren van leven buiten
hij droomt zichzelf nog een bestaan
daar krassen lawaaiige kraaien
maken gaten met hun snavels
eten zijn gedachten
over een dag of wat
gaat de laatste bel
en is alles op
zijn dromen
zijn denken
zijn kijken
zijn tijd

Ger van Diepen, maart 2024

Het brood is op
De kaas is weer eens op
En de jam is ook al op
Mijn gezondheid raakt gebroken in de knop
Hoor ik hier de hongerklop?
Mijn spijsvertering in het slop
Kom hier waarschijnlijk niet meer boven op
Voor de winkels is het ook een strop
Hebben hiervoor nu een verkoopstop
Slijten nu alleen nog zoute drop
Dikke tranen wellen in mijn krop
In mijn mond een bittere prop
Krijg er ook pijn van in mijn kop
Gisteren nog een half ei
Nu alleen nog maar een lege dop
Van Doedintsev is Niet bij brood alleen
Dat boek is voor mij de absolute top
Wordt als film waarschijnlijk wel een flop
Maar ja, dit alles is beslist geen mop
Want mijn zuur verdiende brood is wel echt ‘op’.

Cees Leliveld, maart 2024

O, poëtische opstelzinnen
graag had ik die voor u opgezegd.
Er schoot mij niets te binnen.
Dat wat ik schreef dat vond ik slecht.

          Op de oppervlakte is het Opsterland
          bezaaid met opperdoezen op het land.

Het was in mijn optiek niet optimaal.
Te oppervlakkig allemaal.
Misschien had ik een kans
iets op te scharrelen in het Opperlans!
van Battus, die op-Stoker.
Echter, niets borrelde op uit die koker

Totdat ik NIET op zoek ging, nergens op af
onoplettend de trap op staarde,
toen zich het inzicht openbaarde:
immer op is nimmer af.

Charles Matthijssen, maart 2024

Op een dag woonde ik op een dorp
met de huizen dicht op elkaar
waar nog op de deur wordt geklopt
als je op bezoek komt

Op aanraden van dorpelingen
speel ik het spel “mens erger je niet” mee
Je wilt tenslotte toch niet op vallen
dus wandel je op je dooie gemak achterom

Samen met een bakje troost
komen de verhalen op tafel
Van Berta die net heeft gekalfd
en over Jan die piene in de boek heeft

Het is heerlijk toeven op het dorp
Je kunt op elkaar rekenen
als er iets op komst is, je ligt op bed
of niet op gang kunt komen

En dan de romances op het platteland
Els is op Ed, Gijs is op Mans
Sientje is op Niemand
en Niemand is op iemand

Een kameleon op het dorpse
die de dorpelingen trakteert
op stadse fratsen, bomen opzetten en die
samen snel de bloemetjes buiten gaan zetten

Want, op is op

José Hattink-Blom, maart 2024

Waarom meer werk geschreven,
een werkzaamheid dag en nacht en erna weer
op elk moment:
gericht op een oeuvre en
wat erna komt?
Slechts af en toe nog zomaar
wat we werkelijk willen
doen, en
Even weinig opbeurend:
meer af dan op
nu we ouder worden:
er wordt veel gestorven,
minder afgerond.

Jan de Vlaming, maart 2024

Kwintijn
Angèle is een topsopraan
en smoorverliefd op Dries.
Die valt uitsluitend op een alt
en heeft een oogje op Alice,
die slechts op vrouwen valt.

Opperlans
Opperlandse opticiens optimaliseren
opzichtige opzetjes, opdat optimistische
oppermeesters, oppassende opzichters en
opgewonden opstandelingen optimaal
opzienbarende optochten optuigen.

Ready made
Ben je de Bob
Zeg het hardop

Limerick
Een jongeman uit Loon op Zand
vond laatst een bruid in Opsterland,
kocht toen op bestelling
een huis op Terschelling
en woont daar nu met haar op stand.

Haiku
Op weg naar Oploo
troffen wij in Loppersum
bevende aarde

Olleke Bolleke
Opperste oppermacht !
Zeus is als oppergod
streng op gedraging van
goden en mens.
Zelf kickt hij lustig op
grensoverschrijdingen,
want als de baas van elk
kent hij geen grens.

Grafschrift
Voor eeuwig ligt hier O.P. Mans
te wachten op een tweede kans.

Tinus Derks, maart 2024

Dat het hier op
uit zou komen
op een vrouw
op een man

het harnas
van de huiver
had z’n maat
gewoontezuiver

een geijkte pas
twijfelt beslist niet
is is daar nooit was

stille jaren van
stom verdriet
dat is het echte
leven ook niet

uit dus die huiverjas
ik kon toch dansen, ook op
het graf van de kale kardinaal,
ik regisseer nu vrijmoedig
de jongste kale zangeres en
wacht inmiddels net
als de buren gewoon op Godot.

Henk van Rossum, maart 2024

Zij wilde niet dat kruimels die van tafel
vielen in de duisternis van haar lawaaierige
stofzuiger voorgoed zouden verdwijnen.
Ze koos ervoor die restjes met haar stoffer
op te vegen en die daarna op haar stoepje

voor de vogels uit te strooien. Wanneer ze
daarmee klaar was, riep ze: ’Op is op!’
Niet alleen genoot ze van het stille pikken,
zeker ook van de gedurfde vogelvluchten
die daar toen op volgden en waarin de

leeuwerik ternauwernood de klauwen
van de valk wist te ontwijken. In die
complexe ambiance lukte het de vrouw
haar nederige taak een bovenaardse glans
te geven. Toen ruimde ze de stoffer op.

Jan van Laar, maart 2024

Meer gedichten zijn te vinden in het overzicht Dichters van A tot Z!