Café Online

Aan onze Dichters (m/v)

Wij hopen dat wij, als leden van ons Café, elkaar op deze locatie vaak mogen ontmoeten en elkaar kunnen verrassen, doen verwonderen en ontroeren door inzending van een kolkende stroom van gedichten.

Alle gedichten die normaliter voor een fysieke bijeenkomst worden ingezonden worden nu (behoudens tegenbericht) door het bestuur op Café Online geplaatst. Onze virtuele ontmoetingsplek.

Een hartelijke groet van Joseph – Cees – Tinus

Hé…..daar loopt een dichter!
En, verderop zie ik er nog een.
Waar zij gaan daar lijkt het lichter
alsof de late zon hen nog bescheen.

Het klein Café, nee, niet aan de haven,
maar aan het grote Kerkplein.
Daar willen zij hun ingewand gaan laven
en met hun gezellen zijn.

In het bovenzaaltje saam gekomen
met zang en dans en snarenspel
vertellen zij hun angsten en hun dromen
met wijn of bier, dat helpt wel.

Nimmer worden zij het dichten moe
of worden zij het verzen maken zat.
Zo vaart men maandelijks naar de Hemel toe.
Daartoe maken zij de borsten nat.

Schier oneindig is de stroom uit deze bron
waar men dichterlijke lust en dorst kan stillen.
Ruim elf jaar verstreek nadat dit spel begon
maar nu zouden wij niet meer anders willen.

Cees Leliveld, juni 2022

Je wilt iets groots volbrengen
Je loopt een lijdensweg
Je bidt, je zweet, je bloedt, je strijdt
en je hebt dorst, veel dorst

Je hebt het paradijs voor ogen
Je drinkt zure wijn en bittere gal
Je laat geen beker jou voorbijgaan
want dat zou zonde zijn

Je hebt je doel nevernooitniet bereikt
Je leven lopend doorgebracht
Je beziet je weg met kramp in je ziel
en een zweem van tevredenheid

Ger van Diepen

Blues on tuesday

Geen geld.
Geen vuur.
Geen speed.

Geen krant.
Geen wonder.
Geen weed.

Geen brood.
Geen tijd.
Geen weet.

Geen klote.
Geen donder.
Geen reet.

J.A. Deelder

Dorst op dinsdag

Geen rijm.
Geen ritme.
Geen maat.

Geen droom.
Geen dichter.
Geen daad.

Geen woord.
Geen drank.
Geen café.

Geen schik.
Geen zin.
Geen idee.

Ger van Diepen

Die mensen om me heen
als decor van deze dag
kleuren deels wat ik zoek,
raken soms die ene snaar.

Van beleving onder de huid
in onbesproken verlangen naar
een tocht vol vervoering,
zonder precies een eigen doel.

Die mensen om me heen
geven silhouet boven horizon.
Die liever vlak en open
blijft tot ineens die klare klank

van stromend water onder
een ranke kiel met richting
naar een plek, stil verborgen
die verder niemand kent.

Zo iets als licht in de verte
tegen een duistere wand
Om zich te openen langs
slierten samenvallend met

rulle grond onder mijn voeten.
Warm en kriebelend tussen
de tenen terwijl het
bloed naar boven kruipt.

Maarten Douwe Bredero

De hele zondag had ik doorgebracht
op het Warme Woorden festival in Enschede,
ik zag de dichters Ellen Deckwitz, Iris Penning,
Joost Oomen en Rodaan al Galidi
in een zeer lome, goeiige sfeer
maar zonder een waterfles… 

Thuisgekomen na een glas water
proefde ik een glas bloezend witte wijn
Pinot Grigio van het merk Cantarello
volgens het beeldmerk een Cantharel of Hanenkam
lekker als paddestoel bij omeletten of een konijn. 

Wilde nog zo’n glas, maar dat werd mij geweigerd. 

Ook de zeer grote fles (750 ml) Gulden Draak
een Belgische Ale gebotteld in Calvados vaten
moest wachten tot een gezamenlijk drinken
op een juist, toepasselijk tijdstip. 

Dorstig ging ik naar bed, dromend
over het bier van brouwerij Van Steenberge
Lindenlaan 25, B-9940, Ertvelde te België.

Louis Radstaak

het enige wat overblijft
een spoortje is
een drupje van verlangen
als je niet meer wilt huilen
om vocht te sparen
het reservoir leeg is
de grond kraakt
en scheurt
het smachten rest
je schaduw zoekt
om
minder te verdampen

wacht daar
op de regen
en op jou
om de dorst te lessen

Jet Rotmans, juni 2022

Ze lijken uit spelonken opgedoken:
de barse koppen boven vette buiken,
de spichtige gezichten met piekerige
haren en fletse ogen; pubermeisjes
met nu al uitgeholde schoonheid,
kinderen waakzaam loerend
boven hun suikerspin.

Kermis in de provincie:
eeuwenlange uitbuiting,
schaamteloze verachting
en generaties ondervoeding
afgedrukt in schonkige lijven,
kromme ruggen en verbeten
monden voor de schiettent.

In het schetterend lawaai
en het zinderende licht
zoeken ongestilde honger
en door geen emmers drank
te lessen dorst een uitweg
in gillend genot tussen
wentelend en draaiend blik.

Louise Broekhuysen

Ik kom graag op verhaal
als de dorst naar boven welt
En laaf mij aan ons soort van taal
zolang jij maar vertelt

Als ik zelf weer eens dorst
aandacht te vragen bij wie luistert
Dan voel ik kloppen in mijn borst,
hoop niet te tasten in het duister

Schulpbehoevend ben ik geregeld
Maar mijn deur is niet verzegeld
Wanneer kom je op bezoek
Of zit je liever met een boek… in een hoek

Denkend aan drinken wil ik dorstlessen,
Gelokt door de geestesgesteldheid in goedgevulde flessen

Wim van den Hoonaard, 23-06-2022

Je intens bezatten
lallen en brallen
lodderogen dubbele tong
strompelen stamelen en
met grote vertraging terug
uit een hemels roesland
dat is mij te plat
maar daarmee heb
je het ook wel gehad.

Drinkt U veel
vroeg de dokter
en dat elke dag
dan bent U
beslist alcoholist

Daar sta je dan
met je lespatroon en als
voorgeschreven medicijn
water bij de wijn

Wie kan hier de boom in
Heleen en haar fonkelwijnen of
dokters die kwalen bestrijden met
eigen drankjes en andere in
water oplosbare medicijnen?

Henk van Rossum, juni 2022

Nu onze alcoholvrije nachtmerrie voorbij is
en we weer bier drinken en in de machtige
greep van onze duistere, prachtige gewoontes
opgelucht kunnen zeggen dat we het overleefd
hebben, mag de bries van de toekomst onze
grote dorstige lichamen komen strelen en
sterken. Laten we het jaar van de coca cola,
de maand van de frisse tonic en de week
van de appelcider achter ons laten, naar
de kroeg marcheren en de kelner omhelzen;
laten we Hertog Jan en zijn trawanten
aanbidden waar ze thuishoren: aan de bar.

(naar Mark Strand)

Jan van Laar, 6 juni 2022

En dorst hij maar te stoppen.
Toch was hij wel begonnen,
met de eerste letter
van het alfabet
vermenigvuldigd met
een factor twee.
Beloftes legde hij niet af.
Noch aan zichzelf
aan God of medemens.
Woord bij de daad
behelst niet meer
dan een moment…
Stoer slaat hij dus,
-vooruit de laatste dan-
een dubbele achterover.
Ja, jij hebt makkelijk praten
zegt hij tegen niemand
in het bijzonder.
Je lijkt die dichter wel
die constant riep:
God, had het hier maar bij gelaten.

Anna Wiersma, 21-6-2022

In de terugblik priemt
nog die oude Latijnse tekst
over slagvelden van Caesar
en zijn manschappen
onbegrip en faaldruk om
niet gekende vreemde woorden
stuwden opeens de overmaat
naar die eerste uitbraak
vanuit het jonge niets
gulpte de druk van de veldheer
de leerling het hek van zijn dam

Geen kind meer
verwondering en hoe
heerlijk vreemd
die nieuwe taal.

Henk van Rossum

A picture of pleasure,
of joy
and delight.
An image, a treasure,
the colours
once bright.

There was no tomorrow
’t Was just
You and me
No worry, no sorrow
The future
seemed free.

We met, but we parted.
Countless tears
I did weep
Kept longing, warmhearted
for love,
love so deep.

Is love just a word?
Am I longing
in vain?
The colours got blurred
like a gouache
in the rain.

Tooske Hinloopen, 27 april 2022

De dag overdenken
Het glas aan je mond
De leegte vol schenken
De fles op de grond 

De dag erna mottig
en wattig je hoofd
Je levenspad rottig
Je ziel voelt beroofd. 

Tooske Hinloopen, 26 april 2022

Het water werd ons boordevol geschonken
in kannen en kruiken gelijk koele wijn,
we zijn met andere woorden gelaafd geraakt
aan eenieders zinnen en dronken vilein
op goed geluk en op onze dorstige aarde.

Hemels vocht heeft bruisend tot lessen
zaligheid verleid, wederom lieten we ons flessen
uit de kelder aanrukken, in de zwoele hitte
van deze zomernacht bestierf geen lach,
noch verwaaiden onze wilde zangen.

Onze laagste verlangens stilden het dorre land,
en uit betrouwbare bron vloeide gestaag
klaarheid voort, geen spuitwater werd vermorst,
ten leste stortte de regen zich als de zuivere
waarheid, als een zegenrijke vorst over ons uit.

Dick van Welzen, juni 2022

Meer gedichten zijn te vinden in het overzicht Dichters van A tot Z!