Café Online

Aan onze Dichters (m/v)

Wij hopen dat wij, als leden van ons Café, elkaar op deze locatie vaak mogen ontmoeten en elkaar kunnen verrassen, doen verwonderen en ontroeren door inzending van een kolkende stroom van gedichten.

Alle gedichten die normaliter voor een fysieke bijeenkomst worden ingezonden worden nu (behoudens tegenbericht) door het bestuur op Café Online geplaatst. Onze virtuele ontmoetingsplek.

Een hartelijke groet van Joseph – Cees – Tinus

Haast te laat haast
had ik op het laatst
toen ik nog met jou wilde praten
voor dat je ons en de wereld ging verlaten

zelden is haastige spoed wel goed
het ligt er maar aan wie je ontmoet

Wim van den Hoonaard, mei 2024

In de hoop mijn eigen liefde
als de jouwe te doorgronden
zonder haast, ook niet te traag,
trok ik bleek weg,
weg naar eerdere oorden

Niet wetend wat het brengen zou
behalve mijn bekende onzekerheid
overgeleverd aan (vage) herinnering,
wat foto’s en oude aantekeningen

Riep jij mij al terug of
vergiste ik mij
in mijn verlangen naar ons
ongecompliceerd doorleven
met jou?

Droog waren de dagen en nachten
Die volgden
Keek jij naar binnen bij mij
zo stil, quasi bewegingsloos?
Naakt voelde ik mij en doorzien

Maar toch geliefd
In jouw onverdeelde aandacht
Steeds weer
Terwijl ik moeilijk deed, dat
dacht ik althans altoos

Ik bleef, als altijd,
wilde niet anders –
achterlatend andere gestalten
allen die vroeger afbreuk
deden aan mij,

Alle, alleen mij?

Jan de Vlaming, mei 2024

Ons leven wordt geregeerd door haast
Wie niet mee doet zit er naast
Op vakantie, zeg de haast vaarwel
Festina Lente, maar doe het wel snel.

Wintertijd vs zomertijd

Van half tien naar half negen
De wijzers werkten niet tegen.
De klok heeft niet geleden
Zomertijd is verleden.

Van wintertijd naar zomertijd
Ben je ineens een uurtje kwijt.
Naar wintertijd stelt mij tevree
Geen haast, je wint er tijd mee.

Lagerwal

Komt g’ aan lagerwal met uw schip
Dan strandt ge spoedig op ‘n klip
Ge zult dan het varen moeten staken
Uw schip doet louter nog dienst als baken.

Fredde Forch, mei 2024

Vandaag krijgt mijn hoofd
een dagje vrij van deze wereld
vol opgestroopte mouwen met
snelheid telt als motto;
mijn lijf krijgt vrij van de kraag
die te strak spant,
van het kostuum
dat waarschuwt vlug,
vlug, er is geen terug.
Meer, meer is de heersende mode
maar aan deze maat kan ik
slechts stotterend voldoen,
mijn aard neigt naar de herkauwers
die naakt en zwijgend gadeslaan,
schrikdraad in acht nemen,
bang zijn voor haast
en het liefst met
hun hoeven in de aarde
staren naar
het alles vullende niets.

Bertje van Delden, mei 2024

Tot nog toe had de tijd aan jouw
kant gestaan. Dan sterft je grote
broer (hij de onsterfelijke), ben jij
de volgende, is eensklaps haast
geboden: welk beeld van jou
mag losgelaten op volwassen
kinderogen? Het dagboek
van de monkelende puber,
door tranen gewolkte brieven,
de grijze schaamte over kladjes
van het nooit voltooide vers?

Verscheuren doe je met twee
handen, een daad van geweld:
het geluid waarmee je blad
na blad de nek omdraait, jezelf
ongrijpbaar maakt. Geen
risico’s, geen slordigheden,
geen tussen regels schemerend
verhaal – – de Toorn Gods
vrees je met aanmerkelijk
minder vreze

dan het oog van je nageslacht.

Louise Broekhuysen, mei 2024

Erasmus Roterodames was de
pest werkelijk te slim af geweest,
niet door zijn ijzeren wil, maar
door zijn besluit Bazel halsoverkop
te verlaten en zich spoorslags,
in galop en vliegende vaart,
te paard naar Freiburg te begeven.

Na ontvangst van het bericht dat
de vis voor het koninklijk maal
voor 4000 personen niet tijdig
zou arriveren, sloeg meester-kok
François Vatel, in paniek om zijn
verdampende eer, op staande
voet de hand aan zichzelve.

De pastoor begaf zich met
gezwinde spoed naar het kasteel
om de zojuist gearriveerde
prinses met Napoléon in de echt
te verbinden, opdat deze zich op
stel en sprong kon wijden aan zijn
plicht nageslacht te verwekken.

Duitse soldaten besloten drie
maanden na D-day, bij de nadering
van geallieerde troepen, in een
vloek en een zucht de Blitzkrieg
voor gezien te beschouwen en
waren er als de kippen bij om in rap
tempo het hazenpad te kiezen.

Topgekte toen sneeuwgevlekte en
scherpgebekte politicus inzag dat de
macht hem toch nog kon ontglippen na
zijn verkiezingsoverwinning en hij zijn
zijn kroonjuwelen in een oogwenk met
voorbedachten rade in koelen bloede
in ijskoude verzekerde bewaring stelde.

Tinus Derks, mei 2024

Draaiend aan het gashandle gedenk ik Jan Hanlo
en de tractor die plotseling vòòr hem was afgeslagen
Jan overleefde de botsing slechts enkele dagen
zijn Vincent Rapide rijdt nog steeds rond

Opschakelend denk ik aan Lawrence of Arabia
hij overleefde de woestijn en opstandelingen
maar kwam ergens op een landweg in Engeland
op zijn Brough Superior voorgoed tot stilstand

Plat liggend op de tank denk ik aan Hans Verhagen
zijn ‘Rozen en Motoren’ heb ik op een Ducati
met een Photoshoppenseel rijkelijk besproeid
en naderhand heel zorgvuldig bijgesnoeid

Hard remmend denk ik aan Herman Brusselmans
en zijn wilde leven op een Buell in België
waar meisjes grotere borsten hebben dan jongens
althans volgens hemzelf in zijn gedichten

Benzine ruikend denk ik aan Jan H. de Groot
die met zijn BSA en broer een motorrit maakte
over een beestachtig slechte weg in Drenthe
bezongen in de bundel ‘Botsing’

Op kop liggend denk ik aan Rutger Kopland
de dichter houdt het niet droog in september
bij jonge slaplantjes in vochtige bedjes

ik wel, ik ben daar werkelijk hard in

Maar als er een krijsende viertakt
langs mij komt razen op een circuit
dan word ik bevangen door Emotie.

Louis Radstaak, mei 2024

Het is een zaak van alle tijden
waar wij vandaag ons vers aan wijden

Zo…

…zag men de tuinman spoorslags gaan
zich veilig wanend in Ispahaan

…won de schildpad van de haas
“victor sum” 1 dacht langoor dwaas

…bezuurden de koopman en zijn paard
al hinkend ’s mans ongedurige aard 2

Zo zijn er talloze verhalen
van in haastdenken verdwalen

Ook in gezang maar al te graag
gejakker en gejacht, gejaag

“Opzij, opzij!” zong ooit van Veen
We moesten rennen naar het scheen

Snelle zingt nog steeds niet trager
“Zoveel te doen” zong Toontje Lager

Paul McCartney was “In a hurry”
Kinderen voor Kinderen schraapten smurrie

van hun gympen; hondendrollen!
Ach, dat kwam door al het hollen…

Het wordt nu wel een lang verhaal
dus kom ik maar tot de moraal

Is “ontspannen zijn” je wens?
Verdelg het rendier in de mens!

Sprint niet naar het “Land van Ooit”
Kijk naar natuur: Zij haast zich nooit

Een eik is wijs en zal begrijpen
dat zijn eikels zullen rijpen

zonder sapstroom te versnellen
bladerdak rap laten zwellen

In lentetijd denkt vink of kauw
niet: “Help! Vind ik op tijd een vrouw?”

De mens is zoeker, de rups een vinder
Transformeert heel “zen” tot vlinder

Dus:

Scherm je met “een druk bestaan”?
Denk dan even aan Ispahaan…

Daarom zeg ik tot besluit:
“Adem in…’’” en…… “adem uit…

Astrid Aalderink, mei 2024

1 Ik ben de winnaar (Latijn)
2 De Hoefnagel (Sprookje van Grimm)

Wie iets niet goed doet
Daardoor spoed ontmoet
Die schoot zichzelf
Hoogstwaarschijnlijk
In de voet

En strompelt in een
Spoor van bloed
De hulp spoedeisend tegemoet

Die hulp bij spoed
Drinkt koffie, doet
Alsof zijn neus bloedt
En hij zijn tijd
Niet graag verdoet
Met jou als eerste hulp-patiënt
Alsof je een verstekeling bent

Maar dan, wanneer hij
Toch vermoedt, dat hulp geboden is
Roept hij, vanachter ‘n dikke krant
‘Met spoed een drukverband’.

Anna Wiersma, mei 2024

Het motto van de
oude wereld:
alles stroomt
niets blijft en bovenal
haast je langzaam!!

Een nieuwe wereld
een ander motto:
sneller, hoger, sterker,
meer en nog meer
en bovenal geld.
Hebberige goden
wanen hun wereld.

Hoewel zelf inmiddels
van god los en op jaren
stap ik toch een schoenwinkel
binnen en vraag of ze ook
iets hebben tegen sloffen.

Henk van Rossum, mei 2024

ready made; geen moer aan

De spoed is de rechtlijnige afstand
tussen twee, hier moet ik even technisch zijn,
overeenkomstige punten op de draadrand
van dezelfde schroeflijn.

Het is de verplaatsing
langs de as
per omwenteling.
Als de schroefdraad metrisch was

wordt de spoed aangeduid in millimeter,
bij Engelse draad wordt dit aangegeven in
het aantal gangen per inch, all-in.

Misschien is dit beter
‘de spoed is de penetratie
van de schroeflijn bij één rotatie.’

Charles Matthijssen, mei 2024

Heel, heel langzaam las ik
‘De man die haast had’
als tegenhanger van de titel
Ik was geen man
Ik had geen haast
Bedaard sloeg ik een bladzij om
Kalm nam ik een alinea tot me
De woorden smolten op mijn tong
Ik proefde in alle rust elke regel
en keek op de klok

Twee uur over bedtijd!
Haastig ging ik slapen
Denderde door mijn dromen
Negeerde een nachtmerrie
of drie snurkte in sneltreinvaart
door de kleine uurtjes in
racetempo door mijn remslaap
wisselde elk kwartier rugligging
zijligging en buikligging af
en precies op tijd

werd ik wakker

Ger van Diepen, mei 2024

Het was haast
overdreven waar
winden uit het oosten
de slecht gescheperde
maar puntdichte wolken
in volle hemelvaart
grenzeloos opjoegen
en bij wijze van spreken
in de hazeblote lucht
vlugschriften schreven
en dichtten voor de volken,
voor de ontheemden
die in groten getale
vluchtten en het veld
ruimden van mijnen
het daagt in het oosten,
het licht overal, waar
onweer kraakte gelijk
ratelslange nachttreinen
weg van het slachthuis
uit het onland naar hier
verreweg van de onmens
die in het oosten
de brand stichtte
is het haast
overdreven waar
het avondland zo laat
ontwaakte, nu een scherpe
grens trekken moet, maar
in het oosten niets nieuws,
berichten van schier overleven
tussen doodgewaande woorden
maar waar weerloze waarden
niet voor tirannen zwichten
en geen tijd van de wereld
vlugger passeert dan vandaag.

Dirk van Welzen, mei 2024

Welke nood doet de mensen derwaarts gaan?
Naar ’t groene dal, waar het wuivend koren rijpt?
We leiden hier helaas een kommervol bestaan,
Maat ’t is te doen zo lang je iemand hebt
die jou begrijpt.

Soms is ons leven tot meer snelheid nopend
Spoed is betrouwbaar, haast doorgaans bedriegend.
Spoed doe je desnoods ook nog lopend,
Maar haast moet immers altijd vliegend.

Met spoed blijf je immer op het rechte pad
In haast is dat juist ongewis.
Als u mij vraagt: hoe weet jij dat?
Dan zeg ik: omdat het gewoon zo is!

Spoed geeft vreugde, haast altijd verdriet.
Je voelt het zelf wel aan je water!
Zeg dus nooit: Dat wist ik niet…
Lees dan dit gedicht: het staat er!

Cees Leliveld, mei 2024

Now all the fingers of this tree (darling) have
hands, and all the hands have people; and
more each particular person is (my love)
alive than every world can understand

and now you are and i am now we’re
a mystery which will never happen again,
a miracle which has never happened before –
and shining this our must come to then

our then shall be some darkness during which
fingers are without hands; and i have no
you: and all trees are (any more than each
leafless) its silent in forevering snow

-but never fear (my own, my beautiful
my blossoming) for also then’s until

e.e. cummings( 1894 – 1962)

nu hebben alle vingers van de boom
(lief) handen, alle handen hebben mensen; en
(schat) levender is iedere persoon
Dan welke wereld ook begrijpen kan

en nu ben jij en ik ben nu en wij
zijn ’t raadsel dat er nooit meer wezen zal,
het wonder dat er nimmer nog kon zijn –
en stralend dit ons nu tot dan vervalt

ons dan een duisternis; de vingers hebben
daar geen handen en ik heb geen jou:
en alle bomen hebben niets te zeggen
dan (bladlozer) eeuwigende sneeuw

-maar heb geen angst (mijn lieveling, mijn hart
mijn bloesem) want ook dan is maar totdat

e.e. cummings (vertaling: P.B.Kempe)

Meer gedichten zijn te vinden in het overzicht Dichters van A tot Z!